ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟ ΑΥΡΙΟ

Η παρακαταθήκη του Παύλου Γιαννακόπουλου είναι πως φρόντισε και για το μέλλον!

Τα δάκρυα δείχνουν το αύριο

Αντιλαμβάνεται εύκολα κανείς πως δεν γίνεται έτσι ξαφνικά να αρχίσεις να ασχολείσαι με όλα τα υπόλοιπα. Η Παναθηναϊκή πραγματικότητα… σταμάτησε για κάποιο καιρό. Πενθεί, έχει «βυθιστεί» στη θλίψη, γιατί βίωσε τον μεγαλύτερο χαμό της ιστορίας της. «Χαιρετήσαμε» τον Παύλο Γιαννακόπουλο, δεν χωνεύεται εύκολα. Δεν γίνεται. Να αναλύουμε πάλι το γιατί, είναι μάταιο πραγματικά. Όλοι ξέρετε, όλοι ζήσατε, οπότε δεν χρειάζονται… σπρωξίματα. Ο πιο λατρεμένος, επιτυχημένος, ανθρώπινος, προσιτός παράγοντας που πέρασε ποτέ απ’ τη χώρα και δεν θα υπάρξει άλλος! Βλέπετε κάποιοι απλά είναι αναντικατάστατοι.

Μία απ’ τις μεγαλύτερες επιτυχίες του, όμως, είναι το γεγονός πως φρόντισε για την επόμενη μέρα. Μέσω των αξιών, του ήθους και της συνολικής γαλούχησης. Μιας ομάδας, ενός κόσμου και φυσικά της οικογένειάς του που συνεχίζει και θα συνεχίζει να προσφέρει τεράστιες υπηρεσίες στο σύλλογο. Ο χαρακτήρας του Παύλου Γιαννακόπουλου έγινε ο οδηγός για πολλούς. Άτομα της δικής μας γενιάς Παναθηναϊκά μεγάλωσαν έχοντας πρότυπο τον ανυπέρβλητο αυτό παράγοντα, ακολουθώντας το παράδειγμά του και την λογική του. Άλλωστε εδώ που τα λέμε (και δεν είναι σύμπτωση φυσικά) η φτιάξη του ως άνθρωπος ήταν τέτοια που πρέσβευε όσα και ο Παναθηναϊκός. Το πάθος, την απλότητα του μεγαλείου, την λατρεία, την ανθρωπιά, το ήθος, όλο αυτό το εκπληκτικό «πακέτο».

Είναι σαφές πως όσο ήταν εδώ μαζί μας πριν ξεκινήσει για το… μεγάλο ταξίδι, αισθανόμασταν ασφάλεια. Κι ας μην τον βλέπαμε πλέον στο γήπεδο κι ας ξέραμε πως δεν είναι στα γραφεία της ΚΑΕ. Αυτό τα λέει όλα. Τώρα που ο Παναθηναϊκός επιτέλεσε το θλιβερότερο καθήκον απ’ όλα, έχουμε την σιγουριά πως μας πρόσεξε ακόμη και για αυτό το διάστημα. «Έφτιαξε»… κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν την οικογένειά του (ως πραγματικός πατριάρχης). Με πρώτο απ’ όλους τον γιο του, Δημήτρη. Όσο κι αν κάποιοι ακόμη το… σκέφτονται, να είναι σίγουροι. Δεν μιλάμε μόνο για την λατρεία προς τον Παναθηναϊκό και τη διάθεση να προσφέρει όσα μπορεί στον σύλλογο. Αυτά έχουν φανεί δεν χρειάζονται ανάλυση. Μιλάμε για ανθρώπινο επίπεδο. Για χαρακτήρα. Με την διαφορά της γενιάς που μεσολαβεί φυσικά (ο καθένας συμβαδίζει με την εποχή του) αλλά πιστέψτε μας (κάτι ξέρουμε κι από προσωπική πείρα) πρέπει να είστε όλοι σίγουροι για αυτό.

Για μας, ο τρόπος που αντιμετωπίστηκε η δυσκολότερη μέρα όλων, είναι ενδεικτική. Ανθρώπους που δεν… φοβούνται να «δείξουν» συναισθήματα, ανθρώπους αυθόρμητους, ανθρώπους που δεν σκέφτονται να δείξουν την ανθρωπιά τους για να το πούμε απλά, μην τους φοβάστε ποτέ και για τίποτα. Δεν ήταν απλά συγκλονιστικές στιγμές, ανατριχιαστικές κτλ, ήταν κυρίως αληθινές. Όσο… περίεργο κι αν σας φανεί, αυτό για εμάς είναι η σιγουριά για το αύριο.

Υ.Γ. Ένα τεράστιο μπράβο σε όσους (απ’ τον πρώτο μέχρι τον… άλλο πρώτο γιατί τελευταίος δεν υπάρχει) εργάστηκαν στην θλιβερότερη Παναθηναϊκά ημέρα, για να περάσει η εικόνα και το συναίσθημα σε όλη την Ελλάδα, σε όλο τον πλανήτη, σε όσους δεν μπορούσαν για οποιοδήποτε λόγο να είναι εκεί. Απλά συγκλονιστικό, απλά Παναθηναϊκό, απλά ανθρώπινο.

Υ.Γ.1: Είναι τεράστια ασέβεια να συζητιέται το θέμα μιας άφιξης ενός ανθρώπου και κάτι που μπορεί να έγινε για ελάχιστα δευτερόλεπτα. Απλά ασέβεια, ας σταματήσει εδώ το θέμα.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Παρασκευή, 22 Ιουνίου