ΒΗΜΑ-ΒΗΜΑ ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ…

Κανείς δεν… δραπετεύει απ’ το βούρκο με γρήγορες κινήσεις, απλά βουλιάζει όλο και περισσότερο!

Βήμα-βήμα και βλέπουμε…

Ερωτήματα υπάρχουν πολλά. Απορίες, ακόμη περισσότερες. Απαντήσεις θα περιμένουμε για να κρίνουμε και κυρίως να βγάλουμε συμπεράσματα. Όμως η κατάσταση του Παναθηναϊκού μας αναγκάζει να έχουμε καλή διάθεση με όλους. Γιατί απλά θέλουμε να φύγει η τωρινή κατάσταση που απλά έχει διαλύσει την ομάδα, την έχει ντροπιάσει και με μαθηματική ακρίβεια την οδηγεί στην πιο κάτω κατηγορία αν συνεχίσει. Έτσι, έχουμε θετική διάθεση και θέληση για τον Παϊρόζ Πιεμπονγκσάντ, για τον γιο του, Πιτ, για όποιον θέλει ο καθένας τέλος πάντων. Ας μην ξέρουμε τίποτα περισσότερο. Κι εδώ που τα λέμε, όσοι σας λένε με σιγουριά ποιοι είναι πίσω, ποιοι είναι δίπλα, ποιοι αποτελούν την Panasia κτλ, μάλλον ψεύδονται.

Είναι ξεκάθαρο πως η όλη ιστορία προχωρά γρήγορα. Πιο γρήγορα κι απ’ ότι θα πίστευαν οι πλέον αισιόδοξοι. Το αν αυτό είναι καλό ή κακό, θα το απαντήσει η ιστορία. Το μόνο δεδομένο είναι πως απ’ τη στιγμή που υπάρχει πλέον ξεκάθαρη εμπλοκή στον σχεδιασμό και στις ανάγκες της ομάδας, περιμένουμε το αυτονόητο. Όχι κάτι… τρελό, όχι να γίνουμε Ρεάλ απ’ τη μία μέρα στην άλλη. Αυτό, άλλωστε, θα ήταν ουτοπικό και τρελό. Περιμένουμε, όμως, να επανέρθει ο κανονικός Παναθηναϊκός σε επίπεδο λειτουργίας, δραστηριοτήτων, κάλυψης αναγκών και οφειλών (κυρίως).

Με… τρέξιμο και με αγχωμένες γρήγορες κινήσεις, δεν υπάρχει περίπτωση να βγει ο Παναθηναϊκός απ’ τον «βούρκο» που τον έριξε η διοίκηση Αλαφούζου. Θέλει να προχωρά το πράγμα βήμα βήμα, με σταθερές κινήσεις. Πειστικές προς τον κόσμο που ξεκάθαρα έχει κουραστεί, έχει σιχαθεί την κατάσταση και έχει γυρίσει την πλάτη του στην ομάδα που αγαπά. Για να επιστρέψει θέλει χρόνο, αλλά κυρίως θέλει αποδείξεις. Σταθερές κινήσεις όμως. Αρχίζοντας απ’ το αυτονόητο, την αλλαγή όσων έχουν οποιαδήποτε επαφή με την τωρινή κατάσταση. Ουσιαστική επαφή εννοούμε, όχι να φύγουν οι εργαζόμενοι λες και φταίνε αυτοί που δεν πληρώνονταν. Μιλάμε για τα επιτελικά στελέχη που δεν τους ενδιέφερε να ρεζιλεύονται απλά και μόνο για να μην χρειάζεται να πληρώσει ο τωρινός ιδιοκτήτης.

Από εκεί και πέρα, πραγματικά είναι το λιγότερο λογικά και αυτονόητα εδώ που τα λέμε, τα όσα συζητήθηκαν τόσο με τον Νίκο Νταμπίζα όσο και με τον Γιώργο Δώνη. Σαφώς και η διαφαινόμενη πρόσληψη του «τρένου» είναι η ιδανική επιλογή αυτή τη στιγμή, απ’ όποια πλευρά κι αν το δει κανείς. Είναι νορμάλ το να κάνεις μια καλή κίνηση σε θέση που έχεις τεράστια ανάγκη, αλλά και το να κρατήσεις Κάτσε (πρωτίστως)-Μυστακίδη, αλλά και να ανανεώσεις τον Λουντ. Οτιδήποτε απ’ αυτά δεν γίνει, τότε το πράγμα σαφώς και δεν θα έχει ξεκινήσει καλά. Σε επίπεδο πειστικών κινήσεων για τον κόσμο εννοούμε. Αν ξεκινά η… νέα σου μέρα, μην μπορώντας να πάρεις δανεικό παίκτη που δεν θέλει ο ΠΑΟΚ, ή να πείσεις να μείνει ένα παιδί που έτσι κι αλλιώς θέλει να μείνει με νορμάλ συνθήκες, τότε τσάμπα συζητάμε. Επιπρόσθετα, πρέπει να κάνεις «ηχηρές» κινήσεις στην εγχώρια αγορά, παίρνοντας την… αφρόκρεμα των παικτών που έχεις δικαίωμα να πάρεις (κάτω των 23ων δηλαδή). Αυτά είναι τα αυτονόητα. Περιμένουμε να τα δούμε όμως, καλά ως υποσχέσεις στις συναντήσεις αλλά η πράξη μας λείπει στον Παναθηναϊκό.

Σε κάθε περίπτωση αυτό που πρέπει να «τρέξει» είναι η κάλυψη των αναγκών (οικονομικών) της ομάδας. Εκεί να μπεις σε ένα ρυθμό, να πληρώσεις και να είσαι ξανά μια κανονική ΠΑΕ επιπέδου Παναθηναϊκού. Τα υπόλοιπα δεν χρειάζονται βιασύνες. Χρειάζεται απλά να είναι αποφασιστικές κινήσεις, πειστικές κινήσεις, να είναι αποδείξεις πως έχουν λογική Παναθηναϊκού. Αυτή που έχουμε χάσει τελείως δηλαδή… Πάντα με καλή διάθεση, γιατί εδώ δεν κρίνεται κανείς επιχειρηματίας, Ευρωπαίος ή Ασιάτης ή Αφρικανός ή Αμερικανός. Εδώ κρίνεται η ύπαρξη του Παναθηναϊκού μας…

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Παρασκευή, 22 Ιουνίου