ΥΓΕΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ…

Η μεγαλύτερη απογοήτευση όλων, σου έρχεται όταν σκέφτεσαι πότε θα ξαναδείς νορμάλ Παναθηναϊκό…

 

Υγεία να υπάρχει…

Τα δεδομένα που υπάρχουν στον Παναθηναϊκό τα ξέρετε. Γίνονται καθημερινά αναλύσεις, που πάει, πως πάει, τι συμβαίνει και πάει λέγοντας. Ακούς, διαβάζεις ειδήσεις και αισθάνεσαι σα να… πνίγεσαι ρε παιδί μου. Σου κόβεται η ανάσα απ’ τον πανικό. Είναι ξεκάθαρο και το γνωρίζουν οι πάντες πως αν παραμείνει ιδιοκτησία και διοίκηση Αλαφούζου, τα χειρότερα έρχονται. Το να συζητήσουμε για κάτι καλύτερο είναι όχι απλά μάταιο, αλλά ηλίθιο. Άλλωστε ούτε οι ίδιοι της συγκεκριμένης διοίκησης δεν το κάνουν πλέον. Να γλιτώσουν κάνα ευρώ είναι το θέμα γι’ αυτός και ποιος ενδιαφέρεται για τον Παναθηναϊκό. 

Οι «πράσινοι» όσο καλή δουλειά κι αν κάνει ο κάθε Νταμπίζας, ο κάθε Δώνης, ο κάθε παίκτης που θα μείνει, δεν μπορούν να πάνε πουθενά με μπάτζετ 2,5 εκατ. ευρώ, με περιορισμούς και απαγορεύσεις στις μεταγραφές, με Ευρωπαϊκές ποινές και πάει λέγοντας. Απλά θα βασανίζονται σε καταστάσεις ξένες γι’ αυτούς, μπορεί να σώσουν την κατηγορία και θα θεωρηθεί επιτυχία. Πράγματα όχι απλά ξένα, αλλά σιχαμένα για την συγκεκριμένη ομάδα. 

Ακόμη και να γλιτώσουμε απ’ αυτή την κατάσταση διοικητικά και ιδιοκτησιακά, δεν θα αλλάξουν όλα απ’ τη μία μέρα στην άλλη. Έχει… ριζωθεί το κακό, υπάρχουν «ουλές» που δεν κλείνουν αυτή τη στιγμή. Π.χ. η ποινή στην Ευρώπη ή η μη εξασφάλιση άδειας. Δεν είναι παίξε γέλασε, αποτελούν «φρένο» στο όποιο μέλλον μπορεί να προκύψει. Ξεκάθαρα κοιμόμαστε και ξυπνάμε για να δούμε αλλαγή σελίδας στην ΠΑΕ. Σταθερή, σίγουρη, δοκιμασμένη και όχι τίποτα… μαθητευόμενους μάγους αγνώστων λοιπών στοιχείων. Πρώτα απ’ όλα για να υπάρξει συσπείρωση, πίστη, αισιοδοξία και ελπίδα. Διότι έτσι όπως τα κατάφερε η τωρινή κατάσταση, ο Παναθηναϊκός είναι κάτι στο οποίο και να θες να επενδύσεις, θα δυσκολευτείς. Μιλάμε για τον ορισμό της δέσμευσης του μέλλοντος. 

Το ερώτημα είναι ένα λοιπόν. Πόσα χρόνια θα ξανακάνουμε να δούμε πραγματικό Παναθηναϊκό. Όπως τον μάθαμε, όπως τον ξέρουμε. Διότι δε θέλει και πολύ να υπάρξει μια νέα γενιά που θα θεωρεί το «τριφύλλι» στο ποδόσφαιρο κάτι… χαμηλό, κάτι μικρό. Δε θα φταίει η συγκεκριμένη γενιά φυσικά. Όπου και να γυρίσει κανείς τα μάτια του, ο Παναθηναϊκός έχει πάψει πλέον να συμπεριλαμβάνεται στο γκρουπ που του πρέπει. Στο μεγαλείο που του πρέπει και του αρμόζει. Δε λέμε κάτι νέο φυσικά. Απλά πότε θα… γυρίσει ο τροχός είναι το ζήτημα. 

Για να… γυρίσει βέβαια, πρέπει να αλλάξει διοίκηση. Διότι με τα τωρινά δεδομένα Πρωταθλητισμό απ’ τον Παναθηναϊκό θα δούμε μόνο στην Football League. Ξεκάθαρα τα πράγματα. Δεν μπορεί να τραβήξει άλλο η ιστορία. Επιβάλλεται να σταματήσει εδώ. Μπας και σε 2-3 χρόνια (με θετική αύρα και αυτό είναι το καλό σενάριο) ξαναδούμε Παναθηναϊκό. Αλλιώς, τα παιδιά και τα εγγόνια σας θα έχουν αυτή τη χαρά… 

Υγεία και κουράγια να έχετε. Θέλει… γερό στομάχι αυτό που ζούμε. 

Υ.Γ. Έγινε… καλός επειδή δεν «πούλησε» τους άλλους, παρότι ρεζίλεψε τον Παναθηναϊκό που παρακαλά για τηλεοπτικό συμβόλαιο. Πανηγυρίζουν επειδή θα… αυξήσει μπάτζετ για επιθετικό, ενώ και να θέλει δεν μπορεί με τους περιορισμούς που θα έρθουν. Περίεργα πράγματα σε επίπεδο αντιμετώπισης του Τύπου. Από αρκετές πλευρές. Να έχετε ανοιχτά τα μάτια σας, αν κι εσείς ξέρετε καλύτερα… 

 

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Δευτέρα, 20 Αυγούστου