ΝΑ ΧΤΥΠΑΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ…

Η… τρέλα που επικρατεί σε όλη τη λειτουργία του Παναθηναϊκού δεν μπορεί να είναι τυχαία!

Να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο…

Αυτά που συμβαίνουν εδώ και καιρό στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός, συνήθως το «χρεώνουμε» στην ανικανότητα, στην αδυναμία λόγω οικονομικών, στους ανθρώπους που πρέπει να χειριστούν πράγματα που δεν μπορούν και πάει λέγοντας. Όλα αυτά, όμως, είναι απλά δικαιολογίες. Για την ακρίβεια δικαιολογούν τη διοίκηση Αλαφούζου που δυστυχώς είναι εδώ και θα συνεχίσει να είναι εδώ. Ούτε έφυγε ακόμη, ούτε έπαψε να ασχολείται, ούτε κάνει απλά τα απαραίτητα μέχρι να έρθει η… επόμενη μέρα.

Υπάρχουν πολλές υποθέσεις στις οποίες μιλάμε για ανικανότητα ή… τρέλα αν θέλετε, αλλά δεν είναι έτσι. Ούτε χαζοί είναι, ούτε τα κάνουν κατά λάθος. Ξέρουν τι γίνεται, όλα είναι σύμφωνα με το πλάνο τους. Ποιο είναι αυτό; Μόνο οι ίδιοι το γνωρίζουν. Για παράδειγμα στην υπόθεση Ουζουνίδη. Για τον οποίο ακόμη έστω τυπικά δεν έχουν βγάλει μια ανακοίνωση ή δεν έχουν κάνει κάποια δήλωση να πουν «αδερφέ σε ευχαριστούμε» ή «θα του κάνουμε πρόταση» ή κάτι βρε αδερφέ. Ήθελαν να φύγει, χαίρονται που έφυγε για λόγους που οι ίδιοι ξέρουν, οπότε δεν αντιδρούν απλά είναι ικανοποιημένοι γι’ αυτό που έγινε. Καιρό το προσπαθούσαν άλλωστε…

Επίσης όσο υπάρχει σε εξέλιξη αυτή η μεταβατική περίοδος μέχρι να πάει η ΠΑΕ στα «χέρια» της Pan Asia, είναι η καλύτερη ευκαιρία για τον Αλαφούζο να ασκήσει διοίκηση έχοντας δικαιολογία. Επειδή έχει συμφωνήσει με τον Πιεμπονγκσάντ να «τρέχει» την ομάδα για να μην «σκάσει» το πράγμα. Ήδη έχει διαλυθεί το… σύμπαν βέβαια, προχωρά με μείωση μπάτζετ κι εμείς περιμένουμε να μείνει ο ένας, να μείνει ο άλλος μπας και υπάρχει μια ομάδα για την επόμενη σεζόν. Συγγνώμη κιόλας αλλά μεταβατική περίοδος γι’ αυτόν τον Παναθηναϊκό, θα σήμαινε να τρέχει να «κλείσει» τους καλύτερους 23χρονους του Πρωταθλήματος και θα είχαμε δεδομένο πως θα μείνει το ρόστερ που έχεις. Δεν θα συζητάγαμε καν αν θα ανανέωναν όλοι (και ο Μολίνς) αφού έχεις την δυνατότητα μέχρι να πιστοποιηθούν οι περιορισμοί, δεν θα συζητάγαμε καν αν ήδη θα είχαν κάνει επαφή με τον Κουλιμπαλί για παράδειγμα που είναι… φευγάτος.

Όλα αυτά μακάρι να μην έχουν άμεσες συνέπειες στην ιστορία της… αλλαγής σελίδας. Διότι ξαναλέμε είναι τρομερά επίφοβο να γυρίσει να πει ο Πιεμπονγκσάντ «μεγάλε τώρα που τα έκανες έτσι, κράτα εσύ την ομάδα που διέλυσες». Δεν θα φταίει εδώ που τα λέμε. Έτσι θα μείνει στα χέρια του Αλαφούζου, θα μείνει στα χέρια του ανθρώπου που τον έχει ήδη καταστρέψει τον Παναθηναϊκό.

Θα μας πείτε παίρνει κανείς όρκο πως τελικά δεν το θέλει ο νυν μεγαλομέτοχος αυτό; Οι κινήσεις του εδώ και καιρό, δεν δείχνουν κάποιον που θέλει να αποχωρήσει… χθες όπως έλεγε. Άλλωστε ευθέως ο ίδιος δεν το είπε ποτέ. Μόνο κάποιες ανακοινώσεις με ναι μεν αλλά, προτάσεις περίεργες αναφορικά με το τι καλύπτει και πως το καλύπτει και πάει λέγοντας. Μην παραμυθιάζεστε. Είναι… ναρκωτικό ο Παναθηναϊκός. Είναι κάτι τεράστιο για να έχεις εξουσία πάνω του. Δεν το αφήνεις εύκολα, ακόμη κι αν σε κράζουν όλοι, ακόμη κι αν το έχεις διαλύσει. Παραμένει κάτι δυνατό. Εδώ που τα λέμε, πόσοι συζητούσαν το όνομά του πριν τον Παναθηναϊκό και πόσοι τα τελευταία 6 χρόνια; Δεν είναι απλή ιστορία να το χάσει όλο αυτό σε μία μέρα. Άρα εμείς τουλάχιστον όρκο πως θέλει να το αφήσει, δεν παίρνουμε. Μακάρι να πέφτουμε έξω, αλλά μέχρι τώρα πάντα όταν παρουσιάζονται ευκαιρίες (ειδικά με τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο τον περασμένο Σεπτέμβρη αλλά και πριν λίγες μέρες) όλο κάτι… στραβώνει τελευταία στιγμή. Γιατί; Αν κάτι θες να το αφήσεις, θεωρητικά κάνεις το παν για να απεμπλακείς. Έτσι δεν είναι;

Κατά τα άλλα, οι μυθικές κινήσεις συνεχίζονται. Θες ρε παιδί μου να ανοίξεις τα παράθυρα να βγάλεις κραυγή, να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο. Βάζεις ακόμη να κάνουν όλες τις επαφές άνθρωποι που έχουν αθετήσει όλες τις υποσχέσεις προς τους παίκτες. Και τώρα που τους έχεις ανάγκη τους ποδοσφαιριστές, στέλνεις τους ίδιους. Ε τι να πεις; Δεν γίνεται να μην συμβαίνει επίτηδες όλο αυτό. Με ποιο στόχο; Κανείς δεν ξέρει. Απλά η απαξίωση συνεχίζεται. Σε όλα τα επίπεδα. Συγγνώμη αλλά δε νομίζουμε στο ραντεβού με τον Παϊρόζ Πιεμπονγκσάντ να του ζήτησε αυτό ο Ταϊλανδός σε επίπεδο άσκησης διοίκησης.

Σε κάθε περίπτωση τσάμπα συζητάμε. Όσο τραγικό κι αν ακούγεται, τον Παναθηναϊκό όπως τον κατάντησε ο Αλαφούζος ένα πράγμα τον σώζει. Το Grexit. Το ποδοσφαιρικό Grexit, μια λέξη που δεν ήθελε να ακούει. Με αυτό τον τρόπο δεν θα μπορούν να αποκτηθούν ξένοι παίκτες, δεν θα μείνουν οι καλοί Έλληνες εδώ, δεν θα παίζει κανείς Ευρώπη για μερικά χρόνια. Αυτό που έχει πάθει ο Παναθηναϊκός δηλαδή, λόγω τακτικών και μη πληρωμών του Αλαφούζου, να το πάθουν όλες οι ομάδες. Διαφορετικά, οι «πράσινοι» δεν ξέρουμε πως θα σώσουν την παρτίδα και πως θα γλιτώσουμε όλοι εμείς το να βλέπουμε την ομάδα να «πεθαίνει» αργά και βασανιστικά βδομάδα με την βδομάδα. Γιατί έτσι όπως τα έχει κάνει και έτσι όπως τα προχωρά τα θέματα ο νυν μεγαλομέτοχος και να τελειώσει το θέμα της Pan Asia ή της κάθε Pan Asia, δεν ξέρουμε αν θα προλάβει να σωθεί κάτι…

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Δευτέρα, 21 Μαίου