ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΚΑΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ!

Κάτι που το χρωστά η ιστορία αλλά το στερούν «κάποιοι» και το… ανεξήγητο με Ουζουνίδη! 

Δε χρειάζεται καν συζήτηση!

Η ιστορία του καθενός, είναι αυτή που ουσιαστικά «δείχνει» τις πράξεις του. Η ιστορία της οικογένειας Γιαννακόπουλου στον Παναθηναϊκό (και στην κοινωνία συνολικά, απλά εδώ μιλάμε για Παναθηναϊκό), δεν χρειάζεται συζήτηση ή ανάλυση. Αυτή ακριβώς η ιστορία που όπως λένε όλοι οι φίλοι του Παναθηναϊκού ξεκίνησε (αναφορικά με την ΠΑΕ) απ’ το 1979, έχει φτάσει στο 2018 και από μόνη της… φωνάζει για δικαίωση. Δηλαδή για να μπει Γιαννακόπουλος (στην προκειμένη περίπτωση ο Δημήτρης) στο… τιμόνι της ΠΑΕ. Το «φρένο» το έβαλε ο Αλαφούζος. Συγχωρέστε την βεβαιότητά μας, αλλά δεν γίνεται να ψάξουμε αλήθεια, ή να περιμένουμε αποδείξεις όταν απ’ τη μία έχουμε τον ισχυρό άνδρα της ΚΑΕ κι απ’ την άλλη τον νυν μεγαλομέτοχο της ΠΑΕ. 

 

Απ’ τη μία το μέλος της οικογένειας Γιαννακόπουλου, τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο που από τότε που έγινε διοικητικός ηγέτης της ΚΑΕ οι τίτλοι αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο κι απ’ την άλλη τον άνθρωπο που από τότε που εμφανίστηκε στον Παναθηναϊκό, το χρέος αυξήθηκε, η δυναμικότητα μειώθηκε και φυσικά φτάσαμε στις σημερινές ντροπές με το να αποφεύγουμε λόγω αποφάσεων της λίγκας τον υποβιβασμό. Δεν γίνεται ποτέ να πιστέψουμε αυτόν που η διοίκησή του εμπαίζει τους παίκτες εδώ και καιρό, αυτόν που η διοίκησή του ήθελε να δανείσει παίκτη στον Ολυμπιακό, αυτόν που η διοίκησή του άφησε να αφαιρούνται βαθμοί για χρέος στον Βέμερ και πάει λέγοντας. Αυτόν που δεν τον πιστεύει κανείς πλέον. 

 

Δεν θα σας το κρύψουμε, αλλά το τι θέλαμε για την επόμενη μέρα στην ΠΑΕ είναι αυτονόητο. Με κάθε σεβασμό σε κάθε υποψήφιο επενδυτή, δεν γίνεται να προτιμήσουμε κάποιον άνθρωπο που δεν ξέρουμε, που δεν ξέρουμε ποιους εκπροσωπεί, δεν ξέρουμε τι θα κάνει. Και στην τελική, αν κάτι… στραβώσει σε λίγους μήνες για παράδειγμα και βαρεθεί και φύγει, δε θα ξέρουμε καλά καλά που να τον βρούμε που λέει ο λόγος. Αλλά τι συζητάμε τώρα; Χρειάζεται συζήτηση; Η ίδια η ιστορία χρωστά στην οικογένεια Γιαννακόπουλου το δικαίωμα να βοηθήσει την ΠΑΕ. Χρωστά στον κόσμο του Παναθηναϊκού να δει το ποδοσφαιρικό τμήμα με μπροστάρη έναν Γιαννακόπουλο. Αυτό που χρωστά η ιστορία, το στερούν κάποια πρόσωπα. Απ’ την κυβέρνηση; Από επιχειρηματικά συμφέροντα; Το βλέπετε και μόνοι σας. Και κρίνετε μόνοι σας εδώ που τα λέμε. 

 

Πάμε παρακάτω. Θέμα Pan Asia λοιπόν. Θα μας επιτρέψετε να μην… χαρούμε για την επόμενη μέρα ακόμη. Επειδή δεν υπάρχει κάποια επόμενη μέρα ακόμη. Ξεκινά ο έλεγχος και κανείς δεν ξέρει τι θα βρεθεί στον έλεγχο. Επίσης, κανείς δεν ξέρει πως θα λειτουργήσει το μοντέλο «Αλαφούζε πληρώνεις τα πάντα στην ομάδα και ουσιαστικά συναποφασίζουμε» μέχρι το τέλος Ιουνίου. Υπάρχουν πολλά και σοβαρά ζητήματα στον Παναθηναϊκό. Παίκτες που είναι έτοιμοι να σηκωθούν να φύγουν. Ομάδα υπό διάλυση πλέον. Η σεζόν τελείωσε, δεν υπάρχει κάτι να τους κρατά. Όλοι αυτοί πρέπει να πληρωθούν να μην έχουν δικαιώματα προσφυγής, πρέπει να ανανεωθούν συμβόλαια αν πείσεις τους παίκτες (αστείο ακούγεται), πρέπει να καλύψεις τα χρέη σε ποδοσφαιριστές που έχουν διακανονισμούς, προσφυγές στη FIFA, έχουν δικαιωθεί στο διαιτητικό και πάει λέγοντας. Ένα συνολικό μπάχαλο, με τεράστια ανάγκη για λεφτά… χθες. Αν κάτι απ’ όλα αυτά δεν καλύψει ο Αλαφούζος, τι θα κάνει ο Πιεμπονγκσάντ; Θα πει «δεν πειράζει ρε Γιάννη» ή θα πει «βγάζουμε ανακοίνωση για… αντίο»; Σαφώς και υπάρχουν σημαντικότερα και μεγαλύτερα συμφέροντα για αυτούς τους ανθρώπους, αλλά μην είστε γελασμένοι. Δεν υπάρχει διάθεση να χάσουν ούτε ένα ευρώ για τον Παναθηναϊκό, παραπάνω απ’ αυτά που έχουν υπολογίσει. Άρα το τέλος ενός deal που αυτή τη στιγμή υπάρχει σε ένα μη δεσμευτικό για κανέναν MoU, δεν είναι δύσκολο γι’ αυτούς. Κανείς Πιεμπονγκσάντ, κανείς απ’ την Pan Asia δεν είναι από μικρός Παναθηναϊκός. Το αντίθετο συμβαίνει (αν ισχύουν οι φήμες για κάποια ονόματα), αλλά Παναθηναϊκός δεν είναι κανένας… 

 

Κάτι τελευταίο. Αλλά σημαντικότατο. Είναι το λιγότερο περίεργο να έρχεται μια σεζόν με περιορισμούς στις μεταγραφές (αν δεν αλλάξει κάτι που φαντάζει τρομερά δύσκολο), να πρέπει να πάρεις νέα παιδιά Έλληνες με μικρά συμβόλαια και να μην συζητιέται τίποτα για παραμονή Ουζουνίδη. Τη στιγμή που έτσι κι αλλιώς έπρεπε να τον παρακαλάς! Τον μόνο άνθρωπο που θα κάνει παίκτες να το ξανασκεφτούν πριν φύγουν, τον μόνο άνθρωπο που ξέρει την ομάδα, την ντόπια αγορά σε αυτές τις ηλικίες και φυσικά έχει τον κόσμο να τον στηρίζει (δικαιότατα). Ένα παιδί που είναι Έλληνας και σε αυτόν τον Παναθηναϊκό που θα προκύψει αναγκαστικά, είναι σπουδαίο στοιχείο αυτό. Αντίθετα, ακούμε για Αβραάμ Γκραντ, για Πίνι Ζάχαβι που θα στελεχώσει την ομάδα και πάει λέγοντας. Συγγνώμη αλλά όλο αυτό είναι τρέλα και… αυτοκτονία. Ειδικά σε μια περίοδο που τα 20.000.000 ευρώ που έλεγαν πως θα «ρίξουν» για την ομάδα και να θέλουν να το κάνουν δεν μπορούν με τους περιορισμούς που υπάρχουν. 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τρίτη, 17 Ιουλίου