ΚΡΙΜΑ ΕΙΝΑΙ, ΣΩΣΤΕ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ!

Πρέπει όσοι απαρτίζουν τον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ Παναθηναϊκό να έχουν την ευκαιρία που τους αξίζει!

Κρίμα είναι, σώστε την ομάδα!

Βιώνουμε ένα συνολικό… θέατρο του παραλόγου τις τελευταίες μέρες. Προτάσεις που γίνονται αποδεκτές, ενώ αυτοί που τις έκαναν λένε πως δεν τις έκαναν έτσι ακριβώς. Μετά αποδέχονται πάλι τις προτάσεις και… παρακαλούν να έρθουν να πάρουν την ομάδα κι εμείς περιμένουμε να τελειώσουν οι διαπραγματεύσεις μέσω του Τύπου μπας και σωθεί ο Παναθηναϊκός. Αν το ξέχασαν κάποιοι για τον Παναθηναϊκό γίνονται όλα αυτά. Ο οποίος ανάμεσα σε ανακοινώσεις διαπραγματεύσεων… σβήνει και χάνεται. Κυριολεκτικά όμως. Επειδή αν δεν γίνει κάτι, την επόμενη μέρα δεν θα υπάρχει η ομάδα και θα έχουμε τις ανακοινώσεις να λέμε «μα έδιναν τόσα εκατομμύρια οι άνθρωποι» και να… απαντάμε «μα δέχτηκε την πρόταση ο άνθρωπος».

Πάμε στην ουσία κι ας αφήσουμε την ΠΑΕ του Αλαφούζου. Γιατί πάντα ο Παναθηναϊκός είναι κάτι ξεχωριστό απ’ την ΠΑΕ του Αλαφούζου και των συνεργατών του. Πάμε απ’ τον… βούρκο στα «καθαρά» νερά. Ο Ουζουνίδης και οι παίκτες του για ακόμη ένα ματς έκαναν πράγματα που θα έκανε κάθε… φυσιολογικός Παναθηναϊκός. Το τονίζουμε επειδή στην προκειμένου δεν υπάρχουν συνθήκες επαγγελματικής ομάδας (δεν συζητάμε καν για Παναθηναϊκό). Που να μπούμε στην κουβέντα για όλα τα άλλα; Όσο κι αν την… διέλυσαν την ομάδα, όσο κι αν την «τρέλαναν», όσο κι αν την ανάγκασαν να μην σκέφτεται το μόνο πράγμα που θα έπρεπε, είναι εκεί και μένει Παναθηναϊκός! Η νίκη σχεδόν 6 χρόνια μετά, μετά από 6 αποτυχημένες προσπάθειες στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης, τα λέει όλα. Και όχι σε κάποιο αδιάφορο παιχνίδι, ο Πανιώνιος έπαιζε την Ευρώπη. Ε, δεν πα να παίζει και την ύπαρξή του. Όταν ο Παναθηναϊκός έχει την ψυχή και την διάθεση αυτών των παιδιών, που σέβονται αυτή την τεράστια φανέλα που φορούν, θα σκύβουν το κεφάλι οι αντίπαλοι.  

Ξανά, όμως, μένει αυτό το γαμώτο. Επειδή είναι άδικο τα παιδιά αυτά να ετοιμάζονται σε κάνα μήνα να ψάξουν τον επόμενο σταθμό της καριέρας τους, αγωνιώντας για το αν θα πάρουν τα λεφτά τους. Είναι κρίμα ο Ουζουνίδης να βιώνει όσο είναι στην ομάδα μόνο δυσκολίες και εμπόδια και όχι μια νορμάλ κατάσταση για να δουλέψει και να «φτιάξει» μια ομάδα όπως θα ήθελε. Είναι κρίμα κι άδικο. Γι’ αυτό πρέπει να γίνει γρήγορα κάτι. Να πάρουν κι αυτοί οι άνθρωποι την ευκαιρία που τους αξίζει. Είναι αδιανόητο και άδικο να τελειώσει η καριέρα τους στο «τριφύλλι» με αυτό τον τρόπο. Το χρωστά η μοίρα...

Βέβαια για να γίνουν όλα αυτά, πρέπει να σωθεί ο Παναθηναϊκός. Όχι με επικοινωνιακές αρλούμπες και αλλαγή… εποχής στα χαρτιά και όχι στην πράξη. Η μόνη μεταβίβαση που έχει γίνει μέχρι τώρα, είναι στον Βέμερ. Μεταβίβαση βαθμών λόγω οφειλών. Και έρχεται συνέχεια ακόμη πιο τραγική. Φτάνουν τα παιχνίδια…

Υ.Γ. Με κάθε σεβασμό σε όλα τα παιδιά, το γκολ του Λουτσιάνο το χαρήκαμε λίγο περισσότερο. Ήταν το πρώτο του και θέλουμε να έχει ψυχολογία το παλικαράκι. Δε θέλουμε να φύγει (αν φύγει) με αναμνήσεις μόνο την προσπάθεια να τον διώξουν όταν ήταν τραυματίας και το να μην τον πληρώνουν όπως τους συμπαίκτες του. Μπράβο του.

Υ.Γ.2: Ο Ολυμπιακός ζητά 4 (!) πέναλτι. Βγάζει ανακοινώσεις, θέσεις, κύκλους, τετράγωνα, τα πάντα. Ο προπονητής του… κλαίει στην συνέντευξη Τύπου. Παίκτης του θέλει να κάνει μήνυση στον διαιτητή επειδή τον ακούμπησε. Πως το έλεγε ο καντινιέρης στην διαφήμιση; «Όνειρο ζω μη με ξυπνάτε!».

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου