ΠΟΙΑ ΑΔΕΙΑ; ΟΥΤΕ ΤΟΝ ΒΕΜΕΡ!

Δεν είναι δυνατόν να πιστεύει κανείς πως γίνεται… μάχη, όταν δεν πληρώνουν ούτε αυτόν που έφερε -3 (για αρχή)!

Ποια άδεια; Ούτε τον Βέμερ!

Όσο οι μέρες περνούν και η… κλεψύδρα αδειάζει, ολοένα και αυξάνεται η επανάληψη του αυτονόητου. «Ήρθε η ώρα να πληρώσει». Το λέμε όλοι για τον Γιάννη Αλαφούζο. Να πληρώσει για να σωθεί η ομάδα χωρίς να ρεζιλεύεται, χωρίς να αγωνιά, χωρίς να… κρέμεται από κανέναν τυχάρπαστο μικρούλη! Οκ, ποτέ δεν ήταν είδηση εδώ που τα λέμε. Απλά αρχίζει να κουράζει η διαδικασία. Όχι επειδή φταίνε αυτοί που το λένε διαρκώς. 100% δίκιο έχουν οι άνθρωποι. Αλλά η πράξη διαφέρει και σου δείχνει το τι ισχύει.

Πρώτα απ’ όλα κανείς δεν θα κάνει μέσα σε 2-3 μέρες, αυτό που δεν έκανε εδώ και 1 χρόνο τουλάχιστον. Να πληρώσει διακανονισμούς δηλαδή. Δε λέμε το σύνολο των χρεών που δημιουργήθηκαν επί ημερών του, αλλά έστω τους απαραίτητους διακανονισμούς. Απλά τα πράγματα, δε θέλει. Το ρίσκο να υποβιβαστεί ο Παναθηναϊκός προφανώς και δεν ενδιαφέρει. Μεγαλύτερη σημασία έχει να μείνουν τα ευρώ στην τσέπη. Οπότε η λογική της ιδιοκτησίας και της διοίκησης που τον συμβουλεύει (προφανώς) εδώ και καιρό είναι «έλα μωρέ σιγά μην αφήσουν να πέσει ο Παναθηναϊκός, θα την αλλάξουν την ποινή στο τέλος».

Η όποια συζήτηση για διάθεση να γίνει έστω προσπάθεια, σταματά στην υπόθεση του Βέμερ. Εδώ εφαρμόζεται η αφαίρεση βαθμών κι αντί να έχουν πάει με σκυμμένο κεφάλι από ντροπή να καταθέσουν τα χρήματα στον λογαριασμό του Γερμανού, στέλνουν επιστολές να μάθουν αν γίνεται να πληρωθεί μόνο η μία δόση. Αυτή η δόση δηλαδή που απ’ τον Ιούλιο και μετά δεν μπήκαν στον κόπο να πληρώσουν κι έφτασε το θέμα εδώ. Τι συζητάμε τώρα ρε παιδιά; Ποια… κλεψύδρα που αδειάζει και ποιες προθεσμίες; Η μόνη… σωτηρία που ενδιαφέρει πραγματικά, είναι αυτή των ευρώ που δεν πρέπει να βγουν απ’ τους λογαριασμούς. Ο Παναθηναϊκός αν σωθεί θα σωθεί μέσω αλλαγής ποινής. Αλλιώς, έπεσε. Τόσο ξερά, τόσο απλά, τόσο ωμά.

Πλέον έχουν αρχίσει κι οι ίδιοι οι άνθρωποι της διοίκησης να αφήνουν την τραγική-εγκληματική αλαζονεία τους (από πού την βρήκαν ένας Θεός ξέρει…) και να δείχνουν πως ο φόβος… χτυπά την πόρτα. Φόβος πως η ομάδα δεν θα γλιτώσει. Η ανακοίνωση που εξέδωσε η ΠΑΕ αναφορικά με δημοσίευμα που αφορούσε τον ισολογισμό, είναι ενδεικτική. Ήταν μια προσπάθεια να… σώσει ανθρώπους (σε επίπεδο φήμης μην παρεξηγηθούμε) στη λογικά «μα εμείς ρε παιδιά δε φταίμε, το προσπαθούμε». Δεν έπεισαν ούτε αυτόν που την έγραψε την ανακοίνωση βέβαια, αλλά οκ. Σημασία έχει το θράσος με το οποίο τόλμησαν να μπουν σε αυτή τη διαδικασία ενώ ο Παναθηναϊκός υποβιβάζεται…

Και κάτι τελευταίο. Επειδή δεν υπάρχει ούτε ένας να μην σκεφτεί ή να μην πει το περιβόητο «μα καλά ο κόσμος του Παναθηναϊκού τι κάνει;». Σκεφτείτε το λίγο ρε παιδιά. Τι μπορεί να κάνει ο κόσμος; Αυτή τη στιγμή, ή λίγο καιρό πριν, τι μπορεί/μπορούσε να κάνει; Να φωνάξει συνθήματα; Να βγάλει πανό; Να πάει μέχρι και στα σπίτια των υπεύθυνων; Να κάνει συνελεύσεις; Να κλείσει δρόμους; Έγιναν όλα αυτά. Τι άλλο μπορεί να γίνει; Γιατί ο κάθε άνθρωπος (που ως μονάδα έχει τεράστια αξία και όταν μαζευτούν πολλές τέτοιες μονάδες έχουμε αυτό που λέμε «κόσμο του Παναθηναϊκού») να ρισκάρει την υγεία και την ελευθερία του (τα πολυτιμότερα αγαθά κάθε ανθρώπου) για κάτι που δεν περνά απ’ το χέρι του και για κάτι που ουσιαστικά δεν θα αλλάξει ακόμη και με ακραίες αντιδράσεις (μακριά από μας); Ας σκεφτόμαστε πριν μιλήσουμε λοιπόν. Ή πριν μιλήσουμε, να κάνουμε κάτι πρώτα εμείς και μετά να απαιτούμε απ’ όλους τους άλλους. Το πιο εύκολο θα ήταν κι εμείς καθισμένοι σε μια μαλακή καρέκλα, μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή και με ένα αναψυκτικό δίπλα μας, να πούμε «μα καλά τι κάνει ο κόσμος;». Αλλά ας έχουμε λίγη σοβαρότητα παιδιά. Ο κόσμος αγωνιά, «σκάει», εν μέσω των δικών του προβλημάτων. Και ο μόνος φόβος που έχουν οι πάντες αναφορικά με το αν θα υποβιβαστεί ο Παναθηναϊκός, αυτός ο κόσμος είναι. Τα υπόλοιπα είναι απλά για να τα συζητάμε και να «βγάζουμε» τα μάτια μας σα βλάκες…  

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου