ΟΥΤΕ ΕΣΕΙΣ ΘΑ ΔΕΧΟΣΑΣΤΑΝ…

Για να ξέρουμε τι λέμε και ποιους κατηγορούμε, πρέπει να ξεχάσουμε για λίγο την λατρεία για την ομάδα!

 Ούτε εσείς θα δεχόσασταν…

Ξέρετε σε πόσους χρωστά ο Παναθηναϊκός; Περίπου 100! Μιλάμε για παίκτες, ατζέντηδες, ομάδες κτλ. Με όλους αυτούς πρέπει να κάνει διακανονισμούς ή να τους εξοφλήσει. Με τι λεφτά θα πείτε και δίκιο θα έχετε. Αυτό δεν αλλάζει το γεγονός. Το γεγονός είναι πως το «τριφύλλι» χρωστά σε όσους μιλούν… οποιαδήποτε γλώσσα-διάλεκτο σε αυτό τον πλανήτη. Ευτυχώς δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμη εξωγήινη ζωή, γιατί κάτι θα χρωστούσαμε και σε τίποτα πράσινα ανθρωπάκια με τρεις μύτες και έξι μάτια.

Μέσα σε όλη αυτή τη διαδικασία, είναι δεδομένο πως οι περισσότεροι όταν ψάχνουν να βρουν ποιον πρέπει να στηρίξουν, ασυναίσθητα επιλέγουν την ομάδα. Πρώτο λάθος είναι πως δεν χρειάζεται σε τέτοιες «διαμάχες» να στηριχθεί κανείς. Το δεύτερο σκέλος (δεν είναι λάθος, είναι απλά αντίδραση φυσιολογική) αφορά το γεγονός πως επειδή λατρεύει ο κάθε οπαδός την ομάδα του, αυτόματα μπαίνει στη διαδικασία να πάρει το μέρος της επειδή φοβάται τις κυρώσεις που θα υποστεί αν δεν υποχωρήσει ο κάθε παίκτης ή γενικά ο κάθε πιστωτής.

Αφαιρέστε λίγο απ’ το μυαλό σας το γεγονός πως μιλάμε για τον Παναθηναϊκό. Δείτε το απλά ως μια κατάσταση. Απ’ τη μία υπάρχει μια Α.Ε. η οποία οφείλει σε συνεργάτες ή πρώην εργαζόμενους (δεν συζητάμε για τους νυν) πολλά χρήματα. Μιλάμε για περίπου 100 άτομα. Όλοι αυτοί οι πρώην εργαζόμενοι και οι συνεργάτες, δέχτηκαν να κάνουν διακανονισμούς για να αποπληρωθούν σε βάθος χρόνου. Αυτοί οι διακανονισμοί δεν τηρήθηκαν ποτέ. Όταν κάνουν νέα προσπάθεια για να πάρουν τα χρήματά τους, περιμένουν έστω μια καλή διάθεση. Να πάρουν κάτι τώρα δηλαδή και τα άλλα πάλι με νέες δόσεις. Άντε κι αυτό γίνεται, αλλά εκ νέου οι δόσεις… άστα να πάνε. Ε, την τρίτη φορά θα ήταν νορμάλ να δεχτούν δόσεις; Θα ήταν φυσιολογικό να έχουν εμπιστοσύνη πως θα τηρηθούν οι δεσμεύσεις που εδώ και καιρό δεν τηρήθηκαν;

Αυτό γίνεται με τον Παναθηναϊκό. Όλοι μα όλοι έχουν το δικαίωμα να μην βλέπουν την τωρινή κατάσταση ως κάτι αξιόπιστο. Γιατί αν υπήρχε μια κάποια αξιοπιστία ή έστω μια κάποια σιγουριά πως θα πάρουν τα χρήματα, θα έκαναν ακόμη και «κούρεμα» στα οφειλόμενα. Πράγμα που έχουν κάνουν ήδη αρκετά παιδιά. Όμως δεν είναι δυνατόν να προσπαθεί ο Παναθηναϊκός να εκμεταλλευτεί το γεγονός πως είναι ο Παναθηναϊκός και να θέλει να βγάλει στη… σέντρα αυτούς στους οποίους οφείλει. Κοινώς απ’ τη μία σου χρωστάω, εδώ και καιρό έχω φανεί αναξιόπιστος κι όταν μου ζητάς τα λεφτά, σε κράζω κι από πάνω.

Όλη αυτή η διαδικασία είναι τραγική. Εκθέτει σε βαθμό απίστευτο τον Παναθηναϊκό. Μηδέν αξιοπιστία, μηδέν εμπιστοσύνη που να εμπνέεται. Ε, αυτόματα για να βρεις λύση λοιπόν θα πρέπει να πληρώσεις. Οτιδήποτε άλλο δεν θα γίνει αποδεκτό. Επίσης, το αν κάποιος παίκτης έπαιξε αρκετά ή όχι στον Παναθηναϊκό, αν ήταν καλός ή όχι, δεν περιορίζει το γεγονός πως πρέπει να πάρει τα λεφτά του. Μακάρι να υπήρχε κανόνας που να έλεγε «αν εγώ δεν… τραβήξω αγωνιστικά, δεν θα πληρωθώ». Αλλά δεν υπάρχει αυτό. Οπότε το δίκιο είναι 100-0 με τους παίκτες. Μην κοιτάτε μόνο την περίπτωση Βέμερ ξαναλέμε. Είναι 100 τέτοιες υποθέσεις! Ο Τοτσέ για παράδειγμα έχει οφειλόμενα πριν από 6-7 χρόνια!

Τέλος, θα σας θυμίσουμε μια περίπτωση που είναι άσχημη, αλλά καμιά φορά πρέπει να υπάρχουν σκληρά παραδείγματα. Όταν ο Άρης μπήκε στη διαδικασία της υπαγωγής σε διάφορα άρθρα, πτωχευτικούς κώδικες κτλ, ένας απ’ τους πολλούς παίκτες που έχασαν τεράστια ποσά μέσα σε μια νύχτα (αυτά που του χρώσταγε ο Άρης δηλαδή) ήταν ο Νίκος Κυζερίδης. Ποτέ δεν δικαιώθηκε ο αγώνας αυτού του ανθρώπου και μαζί πολλών ακόμη παικτών για να πληρωθούν. Ο Κυζερίδης μετά από κάποιο καιρό «χτυπήθηκε» από σοβαρότατη ασθένεια. Για να ανταπεξέλθει οικονομικά χρειάστηκε να γίνονται μέχρι και φιλικά φιλανθρωπικού χαρακτήρα. Ας σκεφτόμαστε δύο και τρείς φορές λοιπόν, όταν λέμε «σιγά μωρέ πως κάνουν έτσι λες και δεν έχουν λεφτά οι ποδοσφαιριστές». Σκληρό το παράδειγμα το αναγνωρίζουμε, αλλά καμιά φορά χρειάζεται κι αυτό. Σε κάθε περίπτωση μακριά από τέτοια προβλήματα όλα τα παιδιά!

Υ.Γ. Η ΑΕΚ θέλει τον Λουντ. Προφανώς θα… παρακαλά κι αυτός, όπως μας έλεγαν πως έκανε ο Κλωναρίδης, όπως μας έλεγαν για τον Χουλτ, όπως έκαναν μέσα σε μια μέρα με τον Καρβουνίδη. Ο καθένας κρίνεται στα δύσκολα. Το να το παίζεις… ηθικός, δεν σημαίνει πως πείθεις κιόλας. Δεν πειράζει όμως, να ορθοποδήσει ο Παναθηναϊκός κι όλα θα μπουν σε μια σειρά.

 

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Κυριακή, 22 Απριλίου