Η ΜΑΓΚΙΑ ΔΕ ΘΕΛΕΙ ΠΟΙΟΤΗΤΑ!

«Σφαγιασμένος» απ’ τη διαιτησία, ο Παναθηναϊκός έκανε ΠΛΑΚΑ στον αιώνιο που την γλίτωσε!

Η μαγκιά δε θέλει ποιότητα!

Κάποιες φορές δεν χρειάζεται να νικήσεις για να αισθανθείς περήφανος. Για να… φουσκώσεις το στήθος, να σηκώσεις το κεφάλι ψηλά και να τους βλέπεις όλους σα νάνους. Επειδή εσύ είσαι κάτι μεγάλο, κάτι απλησίαστο για όλους αυτούς. Μην κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλό μας, δεν περίμεναν και πολλοί πως ο Παναθηναϊκός θα πάρει κάτι στο Φάληρο. Δεν περίμεναν και πολλοί ειδικά μετά απ’ το κίνητρο που απέκτησε ο αντίπαλος λόγω του αποτελέσματος στην Τρίπολη. Πάνω απ’ όλα όμως, όλοι φοβήθηκαν μην ξεφύγει το σκορ μετά το 1-0 και την αποβολή. Αυτό που έγινε το τελευταία μισάωρο του ματς, είναι κάτι μη ποδοσφαιρικό…

Είναι κάτι μάγκικο. Είναι κάτι που θέλει… τόνους γεννητικών οργάνων (αρσενικών). Είναι κάτι που δεν το αποκτάς με την ποιότητα και το ταλέντο και τις καλές ντρίπλες και το σωστό φαλτσαριστό σουτ. Είναι κάτι που ή το έχεις ή δεν το έχεις. Στην καρδιά και στην ψυχή. Κάτι που γιγαντώνεται φυσικά αν στο μέρος της καρδιάς υπάρχει και το τριφύλλι! Η βαριά φανέλα του Παναθηναϊκού, η νοοτροπία που πρέπει, υπήρχαν. Γι’ αυτό και την ομάδα δεν την… πήρε από κάτω η ποιότητα που λείπει και τα αγωνιστικά προβλήματα. Τα οποία είναι τεράστια. Εδώ ακούμε να μιλάμε όλοι για την ομαδικότητα του «τριφυλλιού», τη στιγμή που η ομάδα αυτή δημιουργήθηκε με την τωρινή της μορφή, ένα μήνα πριν! Σε κάθε περίπτωση, το μέγεθος του Παναθηναϊκού είναι το πρώτο στοιχείο που πάντα πρέπει να θυμόμαστε. Το δεύτερο είναι η ίδια η μαγκιά αυτών των παιδιών που συνεχίζουν να είναι εδώ, να «παλεύουν» και να παίρνουν πράγματα.

Το τρίτο και σημαντικότερο είναι ο προπονητής. Ο Μαρίνος Ουζουνίδης πέρα απ’ το γεγονός πως έχει κρατήσει ενωμένη μια ομάδα μέσα σε τόσες δυσκολίες, τακτικά κάνει… πλάκα στους αντιπάλους. Σε επίπεδο κοουτσαρίσματος φόρεσε… κολάρο κάθε προπονητικό βιβλίο στον Γκαρθία. Πάνω απ’ όλα όμως, είδαμε μια ομάδα προετοιμασμένη για ένα τέτοιο ντέρμπι, όπως πρέπει. Με την νοοτροπία που πρέπει, με την λογική που πρέπει. Με την μαγκιά, τον τσαμπουκά και το ήθος που πρέπει. Μην τα ξαναλέμε όμως, ο Μαρίνος δεν είναι αυτό το ματς μόνο. Είναι κεφάλαιο για τον Παναθηναϊκό που δεν πρέπει να «κλείσει» το καλοκαίρι!

Αγωνιστικά ο Παναθηναϊκός απλά τους ρεζίλεψε. Βρήκε λύσεις στον αέρα απ’ όπου δέχτηκε μία απειλή κι αυτή από επιθετικό φάουλ. Βρήκε λύσεις επιθετικά, παρότι δεν είχε επιθετικό. Έκανε ευκαιρίες, αν και είχε σε κακό βράδυ τον Λουντ που είναι κεφάλαιο για τον Παναθηναϊκό. Αντέδρασε άψογα μετά την αποβολή και το σε βάρος του 1-0. Σε αυτό έπαιξε τεράστιο ρόλο η είσοδος του Μουνιέ που μπήκε «φρέσκος» σε εκείνο το σημείο και έκανε πλάκα στην αντίπαλη άμυνα! Πάλι καλά που ο Μαρίνος τον κράτησε στον πάγκο, διότι αν τον είχε ξεκινήσει δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει κάτι ανάλογο, μια και δεν θα είχε τις δυνάμεις. Απ’ όποια πλευρά κι αν το δεις ο Παναθηναϊκός θριάμβευσε. Μέσω ισοπαλίας. Η οποία είναι σε επίπεδο συναισθημάτων κάτι ανάλογο με το 0-3 του 2014.

Πάμε και στην διαιτησία. Επειδή οι ευνοημένοι 22 ετών, οι «βιαστές» του αθλήματος, έχουν το θράσος να μιλούν κιόλας. Η νίκη του Παναθηναϊκού θα ήταν θριαμβευτική αν δεν υπήρχε ο Ευαγγέλου. Ξεκάθαρα πράγματα. Το πέναλτι του ΟΣΦΠ φαίνεται να γίνεται εκτός περιοχής, αν και ο Ανσαριφάρντ συνεχίζει την φάση και αφού πλασάρει άουτ πέφτει και χτυπιέται. Η κόκκινη σαφώς και ελέγχεται. Αυτό είναι το λιγότερο όμως. Στο 47’ ο Μποτία πάει με τον αγκώνα πάνω στον Άλτμαν, αποβολή 100% αλλά τίποτα. Ούτε κίτρινη δεν έδειξε ο Ευαγγέλου. Θα τον λυπήθηκε επειδή κλαίει στα αποδυτήρια φαίνεται. Λίγο μετά τη μία ώρα αγώνα, ο Ρομαό έχει κάνει πέναλτι τραβώντας τον Δώνη σε κόρνερ των «πράσινων», αλλά ο διαιτητής δεν δίνει τίποτα. Μιλάμε για δύο φάσεις που κρίνουν πολλά. Αφήστε τους να μιλούν για το πέναλτι του Ινσούα. Που χρειάστηκαν επτά ριπλέι μπας και πάρουν χαμπάρι τι γίνεται. Ή αν θέλουν ας ψάξουν κάνα Κύπριο καθηγητή να τους τα εξηγήσει καλά.

Σε μια σεζόν που σαφώς είναι αποτυχημένη απ’ όλες τις απόψεις, ο Παναθηναϊκός κρατά κάτι σημαντικό πλέον. Το γεγονός πως τους… στέρησε το όνειρο του τίτλου. Το γεγονός πως έγινε ο εφιάλτης τους. Αυτός που τους έκανε οριστικά να χάσουν κάθε ελπίδα.

Υ.Γ. Μιλάμε για ομάδα μουντζωμένη απ’ όλες τις πλευρές. Ούτε ένα βράδυ χαράς δεν προσφέρει η μοίρα σε αυτά τα παιδιά. Περαστικά στον Άλτμαν που ήταν εκπληκτικός. Μέχρι την τελευταία φάση που με αυτοθυσία προσπάθησε να διώξει την μπάλα και έπαθε την ζημιά. Περαστικά του, όλα θα περάσουν πριν καν το καταλάβει.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τετάρτη, 25 Απριλίου