ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ!

Υστερεί σε ποιότητα αλλά βρίσκει διάθεση και σκληράδα!

Τουλάχιστον να υπάρχει κάπου Παναθηναϊκός!

Μέσα σε μια μίζερη πραγματικότητα, μέσα στην απόλυτη απαξίωση, στο χαμήλωμα των στάνταρ που έχει ο Παναθηναϊκός, τουλάχιστον η ομάδα αρχίζει να βρίσκει σιγά σιγά μια ταυτότητα έστω. Σαφώς δεν θα πανηγυρίσουμε που το «τριφύλλι» πλησιάζει την 5η θέση, αλλά γουστάρουμε την προσπάθεια που κάνουν αυτά τα μαγκάκια. Που ναι τους λείπει η ποιότητα, είναι λίγες οι εμπειρίες και οι λύσεις, αλλά δεν… μασάνε. Παίζουν την μπαλίτσα τους, συμμαζεύτηκαν ανασταλτικά και υπάρχουν και σημαντικές απουσίες συν τοις άλλοις. Μπράβο τους, το χαιρόμαστε με την ψυχή μας κι ας φαίνεται τραγικό για κάποιους μια και μιλάμε γι’ αυτόν τον Παναθηναϊκό και για τον… κανένα στόχο που έχει μείνει.

Οκ δεν είδαμε… να κεντάει ο Παναθηναϊκός στο χορτάρι. Εδώ που τα λέμε με το ταμπούρι του Τεννέ ποιος μπορεί να το κάνει αυτό; Είναι μια απορία γιατί με τον ΠΑΟΚ που ποιοτικά είναι καλύτερος απ’ τον Παναθηναϊκό η Λαμία είχε ψηλά τις γραμμές της (το παραδέχτηκε ο προπονητής της) και κόντρα στο «τριφύλλι» είχε 11 παίκτες πίσω απ’ την μπάλα. Αλλά οκ απάντηση δεν θα πάρουμε οπότε πάμε παρακάτω. Είναι σαφές πως το διπλό στην Λάρισα έδωσε αυτοπεποίθηση. Έδειξε ένα… δρόμο αν θέλετε, γιατί την κάθε αγωνιστική φιλοσοφία πρέπει να πειστούν οι παίκτες πως θα έχει αποτέλεσμα για να την ακολουθήσουν. Δεν αρκούν μόνο οι προπονητικές εντολές. Οι οδηγίες του Ουζουνίδη γίνονται πράξη γιατί βλέπουν τα παιδιά πως έχουν αποτέλεσμα. Γεμίζουν ψυχολογία, αισθάνονται ξανά ισχυροί και δεν… φοβούνται μήπως δεχτούν κάποιο τέρμα στην πρώτη προσπάθεια των αντιπάλων. Ο Παναθηναϊκός έχει σκληρύνει, έχει γίνει συμπαγής και είναι σημαντικό να το δείχνει αυτό κόντρα σε ομάδες που παίζουν κλειστά. Γιατί σε αυτές τις αναμετρήσεις υπάρχει ο φόβος μήπως αφήσεις χώρους για τον αντίπαλο, στην προσπάθειά σου να δημιουργήσεις.

Όταν σε δύο ματς ο Παναθηναϊκός δεν έχει δεχτεί ούτε φάση, είναι ξεκάθαρα επίδειξη… ταυτότητας. Για μια ομάδα που βρίσκει πατήματα, ψυχολογία και προχωρά παρά τα σοβαρότατα προβλήματά της. Δημιουργικά υπάρχει μεγαλύτερη άνεση επειδή έχεις την σιγουριά πίσω. Κι όσο μπαίνουν περισσότερα παιδιά στην… εξίσωση, θα γίνεται όλο και καλύτερο το πράγμα. Όπως ο Μουνιέ που ήταν σαφές πως του λείπει ο ρυθμός, αλλά αυτό το ένα τελείωμα που έκανε αρκούσε για να φανεί η ποιότητά του. Κάτι που γι’ αυτόν τον Παναθηναϊκό είναι ξεκάθαρα πολυτέλεια.

Αγωνιστικά ο Παναθηναϊκός δείχνει πως γίνεται… Παναθηναϊκός. Αποκτά ξανά μια σιγουριά, δίνει την εντύπωση εκ νέου πως δεν θα τα παρατά, δεν θα τον… λυγίζουν εύκολα και πάμε παρακάτω. Όπου παρακάτω τα δύσκολα ματς, στα οποία πας με καλή ψυχολογία και επιστροφές παικτών. Διότι με την καλή παρουσία και την αγωνιστική άνοδο του Κάτσε για παράδειγμα, έχει τεράστιο ενδιαφέρον αν δούμε και τον Κουρμπέλη δίπλα του.

Συν τοις άλλοις, ένα μπράβο σε αυτά τα παιδιά επειδή δεν έδωσαν το δικαίωμα σε κανέναν να σχολιάσει αρνητικά. Μετά την ανακοίνωσή τους, στη γωνία τους περίμεναν και το ξέρετε όλοι. Μέχρι κι απ’ τις… γνώμες που εκφράστηκαν μετά το ματς το αντιλαμβάνεται κανείς αυτό. Δεν έκαναν τη χάρη σε κανέναν και ευτυχώς. Συνέχισαν να κρατούν τα όσα τους ταλαιπωρούν στην καθημερινότητα, τα όσα βασανίζουν την ίδια την ζωή τους, μακριά απ’ τον αγωνιστικό χώρο. Γι’ αυτό είναι μεγάλοι μάγκες και θα συνεχίσουν να είναι ακόμη και σε άσχημα αποτελέσματα. Γιατί ξέρουμε πως τουλάχιστον θα «μάχονται» και δεν θα τα παρατούν.

Πάμε στα άσχημα τώρα. Λέμε πως οι παίκτες θα «μάχονται». Γιατί όμως; Για να… σβήσουν την ποινή της UEFA; Τραγικές καταστάσεις πραγματικά. Προσπάθεια να επικοινωνήσεις κάτι στον κόσμο που κάνει τα πάντα χειρότερα. Αφήστε το καλύτερα ρε παιδιά. Ή τουλάχιστον πείτε το όχι σα να είναι κάτι φυσιολογικό, όχι σα να είναι… αιτία χαράς. Η σωστή δήλωση που έπρεπε να κάνει ο Κωνσταντίνου ήταν η εξής: «Οφείλουμε να ζητήσουμε ως διοίκηση μια συγγνώμη απ’ όλους, δυστυχώς ο Παναθηναϊκός θα τιμωρηθεί απ’ την UEFA» και να ακολουθήσει κάποια παραίτηση ίσως. Αλλά δεν είναι δυνατόν να ακούς πως ρεζιλεύεσαι, λες και ακούς πως φέρνεις έναν παικταρά ή κάποιο άλλο θετικό νέο τέλος πάντων. Μέχρι και η ανάλυση του πλάνου που δεν το καταλάβαμε είναι η αλήθεια, είναι αστείο να λέγεται και να παρομοιάζεται με καταστάσεις που υπήρχαν στον Πανιώνιο, στον Πλατανιά και στον Εργοτέλη. Συγγνώμη κιόλας αλλά αν κάποιοι είστε τόσα χρόνια στον Παναθηναϊκό και δεν γνωρίζετε το μέγεθός του, καλύτερα να το αφήσουμε το θέμα και να πάμε παρακάτω…

Ας ελπίσουμε πως όλα αυτά που ακούσαμε, δεν θα χρειαστεί να ισχύσουν. Ελπίδα είναι και τίποτα περισσότερο. Επειδή έχουμε χορτάσει μέσα σε όλα και το… εμπόριο της φήμης. Μακάρι όσοι γράφουν για επόμενη μέρα κτλ να ξέρουν πολλά. Αλλά η ιστορία έχει δείξει πως συνήθως αυτά τα γενικά δεν έχουν και δόση αλήθειας μέσα. Ξαναλέμε μακάρι να είναι μπούρδες αυτή η λογική μας, για να σωθεί ο Παναθηναϊκός που σαφώς δεν έχει ούτε πλάνο ούτε ελπίδα με την τωρινή κατάσταση.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου