ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΙΡΟ ΞΕΧΑΣΑΜΕ ΤΑ ΑΣΧΗΜΑ!

Μπαλίτσα, γκολ, φάσεις, μπράβο σε όλους για αυτή την… παράσταση και να μην μείνουμε εδώ! 

Μετά από καιρό ξεχάσαμε τα άσχημα!

Το είχε ανάγκη ο Παναθηναϊκός ένα τέτοιο ματς. Ας ήταν απέναντι η Κέρκυρα που θα πουν αρκετοί. Δεν είδαμε κάτι ανάλογο ως… πακέτο, ούτε με τον Πλατανιά, ούτε με την Λάρισα στην Λεωφόρο (εκείνη την εποχή… σερνόταν), ούτε με τον Απόλλωνα, με κανέναν τέλος πάντων. Αυτός ο συνδυασμός αποφασιστικότητας, ποιότητας ποδοσφαίρου που απέδωσες, σκοράρισμα και συνολικά ικανότητα να κάνεις ευκαιρία (όχι τελική αλλά ευκαιρία) σχεδόν σε κάθε επίθεσή σου.

Με την αντίπαλη περιοχή να είναι γεμάτη, με παίκτες να έχουν φαντασία και ικανότητα να δημιουργήσουν απέναντι σε κλειστή άμυνα, με ποδοσφαιριστές που δεν έχασαν τα άχαστα, αλλά τα… μάτωσαν τα δίχτυα νωρίς. Δεν πτοήθηκαν ούτε από διαιτητικές αποφάσεις, ούτε από ατυχία, ούτε από τίποτα. Γι’ αυτό και ήρθε το 4-0.

Έτσι είναι τα πράγματα. Αν η ομάδα δεν επιτρέπει να την πιάσουν τα… ψυχολογικά της, θα την κάνει την δουλειά. Γιατί όσο κι αν κράζουμε όλοι μας, υπάρχει ικανότητα και υπάρχει και η απαιτούμενη ποιότητα για να πετυχαίνεις τέτοια αποτελέσματα. Ή τουλάχιστον για να μην… ρεζιλεύεσαι από το κάθε χωριό. Σε κάθε περίπτωση ο Παναθηναϊκός επιτέλους είχε αυτό το συνδυασμό του εξαιρετικού ποδοσφαίρου, της φαντασίας, της γεμάτης περιοχής όταν κάνει επίθεση, της ικανότητας να δημιουργήσει από άξονα και άκρα, της ευστοχίας ακόμη ακόμη.

Για να συμβεί αυτό, βέβαια, πέρα απ’ την εύστοχη επιλογή του Μαρίνου Ουζουνίδη να παίξει 4-3-3 και με αρκετούς παίκτες κοντά και γύρω στην αντίπαλη περιοχή, χρειάστηκε να βρεθούν όλα τα παιδιά σε καλή κατάσταση. Είναι σημαντικό αυτό επειδή επιτέλους βλέπουμε και αντίδραση. Τους… ξύπνησε ο εγωισμός μετά την Λιβαδειά για να το πούμε απλά. Επιπρόσθετα, είδαμε τον καλύτερο Γιόχανσον (μακράν) της σεζόν. Τον καλύτερο Ινσούα της σεζόν. Είδαμε τον Βιγιαφάνιες να κάνει εκπληκτικά πράγματα, τον Χίλιεμαρκ και τον Λουντ να μην μπορούν να σταματηθούν, τον Χατζηγιοβάνη να κάνει… χαζό τον Επστάιν και τον Δώνη να σκοράρει και να συμμετέχει εξαιρετικά ως φορ. Αυτός ο συνδυασμός, δεν μπορεί να έρθει καθαρά και μόνο από σύμπτωση. Και είναι ιδιαίτερα σημαντική η στιγμή που έγινε αυτό.

Συν τοις άλλοις, είναι σημαντικό και το γεγονός πως οι περισσότεροι απ’ αυτούς που αγωνίστηκαν θα είναι εκεί και μετά το τέλος Γενάρη. Αυτοί είναι κυρίως το γκρουπ που θα προσπαθήσει να βγάλει καλά την σεζόν σε αγωνιστικό επίπεδο. Σαφώς και δεν περιμένουμε πορεία… πρωταθλητισμού, αλλά περιμένουμε μια αξιοπρεπή παρουσία, μακριά από ντροπιαστικές εμφανίσεις και αποτελέσματα. Παίρνουν αυτοπεποίθηση αυτά τα παιδιά. Επειδή τον χρειάζονται. Δεν είναι τυχαίο το παράδειγμα του Χατζηγιοβάνη. Η πρώτη του προσπάθεια στο ματς ήταν η εκπληκτική ενέργειά του που έφερε την ασίστ στο γκολ του Δώνη. Πήρε ψυχολογία και όλα έγιναν εύκολα. Δεν τον σταματούσε τίποτα μετά. Ε, αυτό το πράγμα το κέρδισε όλη η ομάδα σε επίπεδο αυτοπεποίθησης. Και είναι σημαντικό πως ακολουθεί θεωρητικά βατό εκτός έδρας ματς (στην Ριζούπολη με τον Απόλλωνα Σμύρνης). Προκειμένου να «σπάσεις» κι αυτή την κατάρα και να συνεχίσεις με μεγαλύτερη ηρεμία.

Όπως και να έχει ο Παναθηναϊκός μας έκανε να ξεχάσουμε τα άσχημα. Φάνηκε και απ’ την αντίδραση του κόσμου στην εξέδρα. Για την ομάδα είχε μόνο χειροκροτήματα και αποθέωση. Για τον Ουζουνίδη είχε λατρεία. Είχε και αντιδράσεις προς αυτούς που πρέπει. Αλλά για τα παιδιά και το τεχνικό τιμ, είχε αποθέωση και χειροκρότημα. Τεράστιο κέρδος, ξεχάστηκε έστω και για λίγο αυτό το «άρρωστο» πράγμα που ζούμε στον Παναθηναϊκό εδώ και μήνες. Ειδικά τον τελευταίο καιρό με πράγματα ντροπιαστικά και στενάχωρα (π.χ. επαφές κάποιων με ΟΣΦΠ για τον Μολέδο).

Κλείνοντας, κάτι για την διαιτησία. Ρε Μπλάνα, έχουν γίνει τρία πέναλτι. Δύο πάνω στα Βιγιαφάνιες στα μαρκαρίσματα των Μπαλάφα και Γκράσι κι ένα στο χέρι του Γκράσι μετά το σουτ του Αργεντινού. Δεν έδωσες ούτε ένα ενώ έγιναν όλα μπροστά σου. Το λιγότερο ντροπή. Επειδή αν ο Παναθηναϊκός φόραγε κόκκινα, κίτρινα ή μαύρα, θα είχες δει… τέσσερα πέναλτι. Το ένα δώρο. Και φυσικά δεν θα είχε ακυρωθεί ποτέ το γκολ του Βιγιαφάνιες. Με τον Δώνη να είναι στο κέντρο της εστίας και την μπάλα να πηγαίνει στην γωνία χαμηλά. Ούτε ο τερματοφύλακας της Κέρκυρας δεν διαμαρτυρήθηκε που... επηρεάστηκε απ’ τον Δώνη όπως είδε ο βοηθός. Αλήθεια θυμάστε πριν δύο χρόνια πως μας ισοφάρισε ο Ολυμπιακός στο Φάληρο (και τελικά χάσαμε); Τότε που ο βοηθός σήκωσε οφσάιντ σε μια παρόμοια φάση (σουτ Καμπιάσο και ο Τσόρι ήταν μπροστά στον Στιλ), αλλά ο Κύζας τον… ακύρωσε και μέτρησε το γκολ; Ε, στον Παναθηναϊκό αυτά τα γκολ δεν μετρούν κύριοι. 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τρίτη, 17 Ιουλίου