ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ

Όσο η σεζόν πλησιάζει στο τέλος της, οι απορίες για τις κινήσεις που θα ακολουθήσουν αυξάνονται!

Πολλά τα ερωτηματικά

Όσο βλέπαμε τον Παναθηναϊκό με τις απουσίες, τους τραυματισμούς, τις τιμωρίες και το κύπελλο Εθνών Αφρικής, πιστεύαμε πως το καλοκαίρι η ομάδα θα χρειαστεί το λιγότερο 10 μεταγραφές. Όσο περνά ο καιρός, όσο βλέπουμε την ξεκάθαρη βελτίωση στον αγωνιστικό χώρο, στο μυαλό μας ολοένα μειώνεται αυτός ο αριθμός. Διότι υπάρχουν δεύτερες σκέψεις για κάποια παιδιά. Αυτές οι δεύτερες σκέψεις, είναι δεδομένο πως δυσκολεύουν αρκετά την δική μας προσπάθεια για να καταλάβουμε πόσοι πρέπει να έρθουν. Απ’ την άλλη, όμως, γίνεται ευκολότερη η ζωή του τεχνικού διευθυντή και του προπονητή. Καθώς πάντα είναι ευκολότερο να θες να πάρεις λιγότερους παίκτες, μια και είναι ευκολότερο να τσεκάρεις και να βρεις λίγους παρά πολλούς. Και πάλι, όμως, τα ερωτηματικά υπάρχουν και στον Λυμπερόπουλο και στον Ουζουνίδη. Στοιχείο που κάνει όχι τόσο δύσκολη την σχεδίαση της επόμενης σεζόν, αλλά περίεργη.

Για παράδειγμα όταν ήρθε ο Κουρμπέλης στην ομάδα, όλοι… έκραζαν για το ποσό που ξοδεύτηκε για να αποκτηθεί το παιδί αυτό. Τώρα, φανταζόμαστε πως δύσκολα θα βρεθούν πολλοί που θα πουν «αυτός δεν κάνει με το ζόρι θα είναι εναλλακτική». Γιατί θα είναι ψέμα, το παιδί αυτό μπορεί να σου δώσει την λύση που θες στα χαφ για πολλά ακόμη χρόνια. Μαζί με τον Ζέκα που έχει βελτιωθεί επειδή βρήκε συγκεκριμένο ρόλο που του ταιριάζει. Αυτόν του κόφτη. Απ’ την άλλη, υπάρχει ο Βλαχοδήμος κάτω απ’ τα δοκάρια. Λογικά θα πάρεις τερματοφύλακα, αλλά τι είδους; Θα πάρεις κάποιον να τον εμπιστευτείς για πολλά χρόνια και να στηριχθείς πάνω του; Αυτός ο τύπος τερματοφύλακα δεν θα μπορούσε να είναι ο σταθερός Βλαχοδήμος; Είναι όμως νεαρός και παίζει σε θέση που τα λάθη δεν επιτρέπονται, άρα θα πάρεις το ρίσκο; Εδώ υπάρχει δυσκολία μέσω της απόδοσης του νεαρού τερματοφύλακα, αλλιώς δεν θα υπήρχε κανένα ερωτηματικό.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε απ’ την άλλη και τις υποθέσεις που είναι ανοιχτές. Γιατί δεν ξέρεις αν θα μπορείς να βασιστείς σε αυτούς τους παίκτες και για την επόμενη σεζόν. Πρώτα απ’ όλα ο Εμποκού. Μακάρι να μπορούσε να μείνει, μακάρι να ήταν στο… χέρι του «τριφυλλιού», αλλά τα πάντα θα κριθούν απ’ την Κιέβο Βερόνα στην οποία ανήκει. Και οι Ιταλοί σίγουρα δεν θα είναι εύκολοι διαπραγματευτές. Δανεικός είναι και ο Κλωναρίδης, όμως εδώ μάλλον δεν θα είναι τεράστια η δυσκολία για να τον κρατήσεις. Υπάρχει και ο Λέτο που λήγει το συμβόλαιό του. Παίκτης που δίχως άλλο είναι ανάμεσα στις βασικές σου επιλογές. Γιατί και οι παίκτες που έρχονται ως πρώτες κινήσεις απ’ τον πάγκο, μόνο ασήμαντοι δεν είναι! Κι ο Αργεντινός είναι σημαντικός ακόμη και ψυχολογικά εντός αποδυτηρίων, λόγω προσωπικότητας. Υπάρχει και ο Μολέδο. Ο… βράχος της άμυνας που δεν είναι σίγουρο πως θα είναι παίκτης του «τριφυλλιού» και την επόμενη σεζόν. Έχει συμβόλαιο, αλλά υπάρχει το περίεργο θέμα με την επέκτασή του και το αν τελικά θέλει να γυρίσει στην πατρίδα του ή όχι.

Με λίγα λόγια η αγωνιστική άνοδος του Παναθηναϊκού έχει κάνει δυσκολότερα τα πράγματα ενόψει καλοκαιριού. Διότι όσο κι αν είναι σε εξέλιξη η προσπάθεια για να βρίσκεται η ομάδα στα πλέι οφ, για να πάρει το κύπελλο Ελλάδος και γενικά για να τελειώσει καλά την σεζόν, πάντα στην άκρη του μυαλού πρέπει να είναι η προετοιμασία της περιόδου 2017-18. Ειδικά απ’ τη στιγμή που δεν θα έχεις την δυνατότητα των βασικών σου αντιπάλων, πρέπει να βγάλεις όλη την ποδοσφαιρική σου γνώση και να φανείς ανώτερος εκεί. Για να κάνεις τις σωστότερες επιλογές. Όμως όσο υπάρχουν ερωτηματικά, όσο δυσκολεύεσαι ακόμη και για να αποφασίσεις που πραγματικά χρειάζεσαι σημαντική ενίσχυση σε επίπεδο ενδεκάδας, τότε όλα γίνονται πιο περίεργα. Συν τοις άλλοις πέρα απ’ τις βασικές σου επιλογές (όσες κι αν είναι αυτές) πρέπει να πάρεις και παίκτες για να ενισχύσεις τις εναλλακτικές σου λύσεις. Γιατί αυτή τη στιγμή ο Παναθηναϊκός σε επίπεδο ενδεκάδας είναι εξαιρετικός, έχει ποιότητα (σαφώς και πρέπει να τα βελτιώσει αυτά αλλά θα πρέπει να είναι εμπαθής κάποιος αν δεν το αναγνωρίσει) αλλά του λείπει το βάθος του ρόστερ. Αυτό σε μια ομάδα με τους στόχους και τις απαιτήσεις του «τριφυλλιού» δεν είναι επιτρεπτό. Με λίγα λόγια, όσο η ομάδα πήγαινε χάλια, ήταν πιο εύκολο να πεις θέλουμε τόσους γιατί αυτοί δεν κάνουν. Από τότε, όμως, που φαίνεται πως μπορούν αρκετοί απ’ αυτούς (αναφέραμε παραδείγματα) οι αποφάσεις γίνονται πιο πολύπλοκες, περίπλοκες και δύσκολες. Σηκώνουμε τα χέρια ψηλά και απλά ευχόμαστε καλή επιτυχία σε Λυμπερόπουλο και Ουζουνίδη. Είναι ξεκάθαρο πως ξέρουν… έτη φωτός καλύτερα από εμάς τι πρέπει να κάνουν.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου