ΚΑΝΤΕ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙΤΕ ΘΛΙΨΗ!

Ο Λεβαδειακός ήταν πολύ καλύτερος αντίπαλος απ’ τον… Ολυμπιακούλη!

Κάντε επενδύσεις προκαλείτε θλίψη!

Έχουμε ζήσει τον έναν να βάζει τεσσάρες, έχουμε ζήσει και τον άλλον να βάζει τεσσάρες. Έχουμε δει τα τελευταία χρόνια ντέρμπι να λήγουν με μεγάλη διαφορά σκορ υπέρ του ενός ή του άλλου. Κανένα απ’ όλα αυτά τα παιχνίδια, δεν ήταν τόσο εύκολη υπόθεση. Κανένα απ’ όλα αυτά τα ματς δεν είχαν τέτοια εικόνα. Απ’ το πρώτο λεπτό όλοι καταλάβαμε τι θα ακολουθήσει. Μας έμεινε μια… πικρή γεύση (λέμε τώρα) για την έκταση του σκορ, βέβαια. Επειδή ο Παναθηναϊκός μπορούσε όχι απλά να πετύχει ιστορική νίκη, αλλά να σπάσει το ρεκόρ του 8-2 απ’ την εποχή του Μεσσάρη! Κι αν ερχόταν ένα τέτοιο σκορ, με την εικόνα των δύο ομάδων κανείς δεν θα μιλούσε για έκπληξη.

Πιάστηκε λίγο η καρδιά μας να σας πούμε την αλήθεια. Ε, όσο να’ ναι τον λυπηθήκαμε τον Ολυμπιακούλη. Ήταν για κλάματα ρε παιδιά. Δεύτερη πάσα δεν μπορούσε να αλλάξει. Τελείωσε το ματς με μία τελική προσπάθεια και καμία ευκαιρία. Έστω καλή στιγμή ρε παιδί μου, κάτι. Μια ομάδα που την είχες… παιχνιδάκι στα χέρια σου και όταν προσπαθούσε να ξεφύγει της έριχνες μία στον σβέρκο και την επανέφερες στον ρόλο της. Κι επειδή έχουμε καλή καρδιά, σκεφτείτε το εκεί στο λιμάνι. Πρέπει να κάνετε αυτοκριτική. Δεν σας φταίει ο Μπέντο και φάνηκε. Έπαιξε ο Τσόρι, τουλάχιστον ήταν στο χαρτί της ενδεκάδας γιατί στην πράξη δεν τον πήραμε είδηση. Παιδιά, πρέπει να κάνετε καμιά επένδυση. Δεν έχετε ποιότητα, είστε για γέλια. Ο Λεβαδειακός έπαιξε πολύ καλύτερα στην Λεωφόρο απ’ ότι εσείς. Όσο για την ατάκα του Βούζα αναφορικά με τον πειθαρχικό έλεγχο, το παίρνουμε στην πλάκα επειδή είναι για γέλια όπως και αν την δει κανείς. Άντε παιδιά, να πάρετε κάνα παίκτη και να μας ξανάρθετε. Μπας και μας κοντράρετε λίγο επειδή βαρεθήκαμε το… χριστιανοί-λιοντάρια.

Το ξέρουμε πως γράφουμε σαχλαμάρες. Αλλά μόνο σαχλαμάρες μπορούμε να γράψουμε για ένα τέτοιο ματς. Μπορεί να γίνει κριτική αγώνα; Μπορεί κάποιος να αναλύσει το οτιδήποτε; Μπορούν να υπάρξουν διαφορετικές απόψεις. Όσο ο ήλιος ανατέλλει απ’ την ανατολή, άλλο τόσο ο Παναθηναϊκός έκανε… πλάκα στον ΟΣΦΠ. Όσο ο Μάρτης είναι ο πρώτος μήνας της άνοιξης, άλλο τόσο πρέπει να χαίρονται στο λιμάνι που δεν ρεζιλεύτηκαν και σε επίπεδο σκορ. Γιατί αγωνιστικά, ξεγυμνώθηκαν, ξεβρακώθηκαν, ξεφτιλίστηκαν, όλα τα… ξε μαζί τέλος πάντων.

Το μόνο που αξίζει να πει κανείς, είναι ένα τεράστιο μπράβο! Στον κόσμο του Παναθηναϊκού και σε όσους εργάστηκαν για την διεξαγωγή του ντέρμπι. Θέλει μπόλικη υπομονή για να κάνεις σύσκεψη με τον ΟΣΦΠ για μέτρα ασφαλείας. Θέλει υπομονή για να μην εξοργιστείς μέχρι να μπεις στο «Απόστολος Νικολαϊδης» στα ματς με τον αιώνιο. Θέλει υπομονή και ψυχραιμία για να μην… τσιμπήσεις στις προκλήσεις τους. Θέλει εξυπνάδα για να μην τους δώσεις την παραμικρή ευκαιρία για να κλαίνε κάνα μήνα και να κάνουν το παν προκειμένου να πάρουν τα ματς στις δικαστικές αίθουσες και όχι στο γήπεδο. Τα πάντα κύλησαν άψογα, ήταν ένα αγωνιστικό γλέντι, ένα γλέντι στην εξέδρα και επικοινωνιακά δεν μπορούν να κάνουν το άσπρο μαύρο. Θα το προσπαθήσουν (δεν ξέρουμε πως πραγματικά γιατί δεν μπορούμε να φτάσουμε στο επίπεδο της φαντασίας τους) αλλά θα πέσουν στον… γκρεμό. ΜΠΡΑΒΟ σε όλους!

Υ.Γ. Θα είναι άδικο για κάποια απ’ τα παιδιά να αποθεώσουμε τον Μπεργκ. Π.χ. για τον Κουρμπέλη. Συν τοις άλλοις, ο Σουηδός ξέρουμε πως αυτό που έκανε είναι απλά… μια μέρα στην δουλειά. Δεν ξεπέρασε τον εαυτό του, ήταν απλά ο εαυτός του.

Υ.Γ.1: Λυμπερόπουλος, Ουζουνίδης μαζί με το υπόλοιπο τιμ (Κόλα, Μαραγκός, Γιάγκου). Αυτό που έχουν κάνει με ελάχιστα μέσα και σε έναν Παναθηναϊκό που ήταν… άρρωστος, είναι τεράστια μαγκιά. Ακόμη δεν έγινε κάτι, υπάρχει δουλειά μπροστά τους. Αλλά η αγωνιστική βελτίωση, η νοοτροπία που είχε η ομάδα, η ψυχή που έβγαλε, είναι η… σφραγίδα για την στήριξη που πρέπει να έχουν αυτοί οι άνθρωποι απ’ όλους μας! 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Δευτέρα, 25 Ιουνίου