ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ…

Όσο σε αντιμετωπίζουν έτσι, τσάμπα αγωνίζεσαι να φτιάξεις μια σωστή και καλή ομάδα.

Δεν έχει νόημα…

Έχει κουράσει υπερβολικά αυτή η ιστορία. Κάθε φορά που πας να σηκώσεις κεφάλι, έστω και χωρίς να κυνηγάς πρωτάθλημα πλέον, έρχεται κάποιος… μάγος διαιτητής, κάποιοι εφευρέτες βοηθοί και τελειώνει η ιστορία. Με τρόπο που σου δείχνει πως αν αλλάζει κάτι στο ποδόσφαιρο, είναι για άλλους. Για τον Παναθηναϊκό η ίδια σαπίλα, το ίδιο σίχαμα, το ίδιο χτικιό θα υπάρχει. Αφήστε μας ρε να ηρεμήσουμε. Αφήστε μας να χάσουμε επειδή δεν παίξαμε καλά, επειδή ο Βασιλακάκης έχει… φάρδος, επειδή δεν μπαίνει η μπάλα μέσα. Αυτή η βρωμιά δεν είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς πως είναι τυχαία. Συνεχόμενα και συστηματικά όποτε ο Παναθηναϊκός ορθοποδεί, έρχονται τα… καρναβάλια και έχουμε αυτή την κατάσταση.

Πήγες στην Ξάνθη, παίζεις τακτικά σωστά ειδικά στο πρώτο μέρος, βρίσκεις τρόπους να απειλήσεις την πιο σιχαμένη (λόγω ποδοσφαιρικής νοοτροπίας) ομάδα της κατηγορίας. Αλλά οι κάθετες ασίστ και τα τετ α τετ του… θανάτου, μετατρέπονται σε οφσάιντ. Τα πέναλτι γίνονται… θέατρο και ένα ματς που θα έπαιρνες με άνεση με σκορ «καθαρό», το χάνεις 1-0. Γιατί στο ποδόσφαιρο σε ένα ολόκληρο ματς ένα λάθος θα το κάνεις. Σου βάζει και ο Βασιλακάκης το γκολ του αιώνα και τέλος. Αυτό το παιδί πρέπει να ζητήσει να παίξουμε μια φορά μέρα που θα έχει μεγάλο ποσό το Τζόκερ να κληρώσει. Θα γίνει εκατομμυριούχος.

Δυστυχώς η όλη ιστορία δεν είναι τωρινό φαινόμενο ούτε αφορά μόνο ένα ματς. Ο Παναθηναϊκός φέτος γίνεται ο… σάκος του μποξ για κάθε επαρχιώτικη πόλη. Όχι πως μας φταίνε οι πόλεις ή οι ομάδες τους, αλλά επειδή κάποιοι έτσι το γουστάρουν. Στο Αγρίνιο νικάς 0-1 αλλά σου ακυρώνουν το γκολ. Πας στα Γιάννινα, δεν σου δίνουν πέναλτι, δεν βλέπει κόκκινη ο Καρανίκας, μετρούν γκολ οφσάιντ του αντίπαλου και έρχεσαι 1-1 αντί για 0-3. Έρχεται και η Ξάνθη και συμπληρώνεται το παζλ της σαπίλας. Με αυτό τον τρόπο μένεις με τόσο λίγες εκτός έδρας νίκες. Επειδή σου κλέβουν τρία ματς ωμά, στεγνά και χωρίς ίχνος τσίπας. Αν είναι άχρηστοι να το παρατήσουν το σπορ, ας κάνουν τις δουλίτσες τους. Δεν μπορούν τα παιδιά. Ελπίζουμε να μην μπορούν και όχι να μπορούν αλλά να μη θέλουν βασικά. Φτάνει, όμως, με την αγαθοσύνη.

Όλο αυτό εμείς το λέμε νοοτροπία πρωταθλητισμού, το λέμε νοοτροπία εκτός έδρας αγώνων και πάει λέγοντας. Όλο αυτό είναι κωμικό. Είναι αστείο. Μέσα στη μούρη σου, σου λένε πως δεν γουστάρουν να σηκώνεις κεφάλι. Γιατί; Επειδή έτσι θέλουν. Και μόνο ο τρόπος με τον οποίο προσπαθούν να σε αφήσουν μέχρι και εκτός πλέι οφ, είναι η πιο τρανή απόδειξη πως για τον Παναθηναϊκό όλα είναι ίδια. Πολλά έχουμε πει σε επίπεδο κριτικής για τους παίκτες, αλλά τώρα είναι να τους λυπάσαι πραγματικά. Τους… κλέβουν τον ιδρώτα και την προσπάθεια. Δυστυχώς αυτή η διαδικασία όσο συνεχίζεται (και συνεχίζεται εδώ και δεκαετίες) δεν πα να φτιάξεις καλή ομάδα, δεν πα να δημιουργήσεις ένα εξαιρετικό σύνολο, τίποτα δεν θα πάρεις. Οι άλλοι ίσως να βρήκαν την λύση. Η ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ. Εμείς δεν έχουμε βρει τίποτα. Στο… γόνατο μας «έσφαζαν», την ίδια αντιμετώπιση συνεχίζουμε να έχουμε. Τσάμπα κόπος λοιπόν. Άδικα καθόμαστε να ελπίζουμε και να παίρνουμε θάρρος, δεν υπάρχει κανένα νόημα. Ουδείς θα ασχοληθεί ασφαλώς…

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ