ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ

Το πιο εκνευριστικό είναι το γεγονός πως δείχνει συμβιβασμένος με την απώλεια ο Παναθηναϊκός!

Χίλιες φορές να χάσεις

Αν θες ελαφρυντικά, μπορείς να βρει πολλά. Την δεδομένα κακή δουλειά που έγινε στην ομάδα και γι’ αυτό βγαίνουν όλοι αυτοί οι μυϊκοί τραυματισμοί. Τις πολλές απουσίες που αναγκάζουν τον Ουζουνίδη να χρησιμοποιεί την ίδια ακριβώς ενδεκάδα και απ’ τις αλλαγές που έκανε οι δύο ήταν αναγκαστικές. Τον κακό αγωνιστικό χώρο της Κέρκυρας. Όλα αυτά είναι ελαφρυντικά. Αλλά δεν είναι δικαιολογίες. Ούτε θα σταθεί κανείς εκεί για μια επαναλαμβανόμενη εικόνα που δεν αρέσει σε κανέναν, δεν ταιριάζει σε κανέναν, αλλά κανείς δεν λέει να την αλλάξει. Περιμένουμε προφανώς έτσι ξαφνικά και με μαγικά να γίνουν όλα όπως πρέπει. Έλα που δεν θα γίνουν. Έλα που θα συνεχίσουμε να σκαλίζουμε τον πάτο που έχουμε πιάσει για να πάμε πιο χαμηλά. Σαφώς και η ευθύνη για όλα αυτά δεν είναι ούτε του Ουζουνίδη, ούτε του Λυμπερόπουλου. Αλλά τα δεδομένα είναι δεδομένα. Και τα δεδομένα είναι δική τους δουλειά να τα διαφοροποιήσουν. Έστω σε επίπεδο νοοτροπίας τουλάχιστον, καθώς τα υπόλοιπα (τραυματισμοί, απουσίες κλπ) δεν περνούν απ’ το χέρι τους αυτή τη στιγμή.

Συν τοις άλλοις, εδώ που τα λέμε δεν μπορείς να αναφέρεις ως δικαιολογία την κούραση για το ματς της Κέρκυρας. Ξεκινάς, προηγείσαι 0-1 νωρίς. Το καλύτερο που μπορείς να περιμένεις σε αγώνες εκτός έδρας με αντιπάλους που θα σε παίξουν κλειστά. Κι όμως, με το που βάζεις το γκολ, αντί να κερδίσεις ψυχολογία, να βγάλεις την ανωτερότητα του μεγάλου, να πας να τελειώσεις την υπόθεση νίκη, τρως μια αστεία ισοφάριση και δεν κάνεις επίθεση καλά καλά για περίπου 50 αγωνιστικά λεπτά! Μιλάμε για την αστειότητα σε όλο της το μεγαλείο. Και εκεί που νομίζεις πως ίσως να φταίει και η κούραση πέραν όλων των άλλων, στο τελευταίο 20λεπτο είσαι ο απόλυτος κυρίαρχος. Βγάζεις κλεψίματα στο γήπεδο, κάνεις ευκαιρίες ή έστω δείχνεις πως μπορείς να γίνεις επικίνδυνος. Αυτό που αν έκανες αμέσως μετά το 0-1, αυτή τη στιγμή θα μιλάγαμε για νίκη 0-3 ή 0-4. Κι όμως, ήρθες ισοπαλία. Πώς στο διάολο το καταφέραμε κι αυτό ρε παιδιά;

Αυτό το πράγμα δεν μπορεί να είναι ο Παναθηναϊκός. Ένα πράγμα συμβιβασμένο με την απώλεια μακριά απ’ την έδρα. Ένα πράγμα που φαίνεται να θεωρεί την ισοπαλία θετικό αποτέλεσμα, όταν παίζει στην Κέρκυρα κι όχι στην Αγγλία Ευρωπαϊκό ματς. Διότι ο Παναθηναϊκός μόνο σε τέτοιου είδους ματς συμβιβάζεται με την ισοπαλία. Όλο αυτό είναι λάθος νοοτροπίας. Συγχρόνως, με το που λήγει το ματς αποχωρούν όλοι σα να μην έγινε τίποτα. Σκύψτε τα κεφάλια παιδιά, η ισοπαλία είναι χειρότερη απ’ την ήττα. Είναι κατάντια για τον Παναθηναϊκό να μην μπορεί να νικήσει εκεί που ο ΠΑΟΚ έβαλε 5. Αυτά είναι τα πραγματικά μεγέθη και όχι απλά που βιώνουμε στις μέρες μας. Ας το καταλάβουν οι πάντες επιτέλους. Οι πάντες εντός της ομάδας εννοούμε, επειδή καλά είναι τα λόγια αλλά στην πράξη συνεχίζουμε στο ίδιο ακριβώς μοτίβο. Σα να μην άλλαξε τίποτα.

Παίξε, πάλεψε, πίεσε, δώσε τις μάχες σου στο χορτάρι. Κι ας χάσεις. Αλλά να δείξεις πως ξέρεις τι θες. Να δείξεις πως ξέρεις τι πρέπει να κάνεις κι ας μην το πετύχεις τελικά. Σαφώς και δεν θα παίρνεις όλα τα ματς. Ποδόσφαιρο είναι. Αλλά ρε μάγκες να δούμε πως… λυσσάτε για την ισοπαλία. Ούτε ένας δεν διαμαρτυρήθηκε στον διαιτητή για καθυστερήσεις. Τη στιγμή που τα μόλις 3 λεπτά που υπέδειξε ο Θάνος, πέρασαν με ένα πλάγιο και ένα φάουλ που ο Λόπες έμεινε κάτω. Δεν πήγε ένας παίκτης του Παναθηναϊκού στον διαιτητή να του ζητήσει έξτρα χρόνο. Μιλάμε σοβαρά τώρα; Χίλιες φορές να χάσεις μετά από προσπάθεια. Θα στεναχωρηθούμε και πάλι, αλλά θα ξέρουμε πως δώσατε μάχη. Διότι τώρα είναι τρομερά ξένο όλο αυτό που βλέπουμε. Με μια ομάδα να παίζει για να μην χάσει πρώτα απ’ όλα. Κι αυτή η ομάδα δεν είναι ούτε ο Πανιώνιος ούτε η Ξάνθη. Είναι ο Παναθηναϊκός.

Μια και αναφέραμε τον Πανιώνιο και την Ξάνθη, δεν ξέρουμε αν το είδατε πως είναι πάνω μας στην βαθμολογία. Ε, κάποιος θα πρέπει να αισθάνεται μια ντροπή ρε παιδί μου. Δεν είναι δυνατόν να θεωρείται φυσιολογικό. Δεν το λέμε για τα πλέι οφ. Δεν μας ενδιαφέρουν τα πλέι οφ. Και εκτός αυτών να μείνεις θα χάσεις τα προκριματικά του Champions League ή του Europa League. Στα οποία είναι πολύ πιθανό να αποκλειστείς εκεί που έχει πέσει σε επίπεδο συγκομιδής. Σαφώς και θέλουμε να είναι ο Παναθηναϊκός στην Ευρώπη, μην μας παρεξηγήσει κανείς. Αλλά πρώτα και πάνω απ’ όλα θέλουμε να το βλέπουν όλοι ως ντροπή αυτό που συμβαίνει. Και όχι ως φόβο μη χάσεις τα πλέι οφ. Σε αυτό το κομμάτι δεν χρειάζεται μόνο ρεαλισμός, χρειάζεται και συναίσθημα. Και στην προκειμένη το Παναθηναϊκό συναίσθημα, το Παναθηναϊκό στάτους αν θέλετε, έχει πάει… περίπατο.

ΥΓ. Ζέκα είσαι ο πιο ξεκούραστος παίκτης του Παναθηναϊκού. Σε κάθε κριτική που σου γίνεται, όλοι ξεκινούν να μιλούν για την ενέργεια που βγάζεις κτλ. Άλλο πρέπει να τονιστεί. Ένα νέο παιδί, ο Κουρμπέλης, ήρθε απ’ τον Αστέρα και σε δημιουργικό επίπεδο κάνει τα τριπλάσια πράγματα από σένα στο χορτάρι. Μήπως είναι κάτι που πρέπει να σκεφτείς; Μήπως είναι κάτι που πρέπει να προσέξεις; Διότι σε δημιουργικό επίπεδο τον τελευταίο καιρό η προσφορά σου ξεκινά και σταματά στο να κρατάς την μπάλα, να κλείνεσαι από 2-3 αντιπάλους και στο τέλος είτε να κερδίζεις είτε να παραχωρείς πλάγιο.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου