Η ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΔΙΑΦΟΡΑ

Όταν οι άλλοι μιλούν αντί να δουλεύουν ο Παναθηναϊκός κάνει το αντίθετο! 

Η σοβαρότητα που κάνει διαφορά

Ως Παναθηναϊκοί έχουμε συνηθίσει να πανηγυρίζουμε πριν γίνει κάτι, να κράζουμε πριν δούμε αν αυτό που «χτίζεται» αξίζει έστω και ελάχιστα. Σε αυτό δεν φταίει ο κόσμος, αλλά η ίδια η… κυκλοθυμική η ομάδα. Γιατί πρέπει να είσαι κυκλοθυμικός ως σύνολο, ως ομάδα, για να έχεις από μόνο σου τα δεδομένα σου, είτε στο ύψος είτε στο βάθος. Και ειδικά σε εποχές όπως αυτή (προετοιμασία δηλαδή) στα λόγια να είσαι ο καλύτερος ή ο χειρότερος. Πάντα μα πάντα, χωρίς μέση λύση.

Φέτος, είναι λογικό η σεζόν να ξεκίνησε χωρίς πολλά πολλά σε επίπεδο ελπίδας. Επειδή υπήρχε το περσινό ξενέρωμα. Λογικό κι επόμενο αυτό. Όμως αυτό το ξενέρωμα δεν βγήκε στην ίδια την ομάδα. Επειδή είσαι ξενερωμένος δηλαδή, να κράζεις τον Χουλτ για παράδειγμα ως άχρηστο χωρίς καν να τον έχεις δει. Διότι αυτό δεν θα είναι ξενέρωμα αλλά εμπάθεια. Ευτυχώς τέτοια φαινόμενα λείπουν. Όπως έλειπε και η ελπίδα για να τα λέμε όλα. Ο κόσμος τα κοιτούσε όλα κάπως απόμακρα και κάπως επιφυλακτικά.

Σε αυτή την αντιμετώπιση, το πιο δύσκολο είναι η αντίδραση της ίδιας της ομάδας. Τι να κάνει; Να… κλείσει το μαγαζί και να παραδοθεί στην μοίρα της; Να δώσει πολλά εκατομμύρια ευρώ και να χρεωθεί ξανά απ’ την αρχή για να δείξει πως είναι εδώ και επανέρχεται; Αυτό θα ήταν εγκληματικό. Τι έκανε ο Παναθηναϊκός ως οργανισμός λοιπόν; Το βούλωσε, έσκυψε το κεφάλι και δούλεψε. Απ’ τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο. Γουστάρουμε δεν γουστάρουμε κάποιον, πιστεύουμε ή δεν πιστεύουμε σε κάποιους, αυτό είναι μεγάλη υπόθεση. Δίχως έπαρση, δίχως τη μύτη να σηκώνεται ψηλά εκεί που δεν πρέπει. Κάτω το βλέμμα, χαμηλά το κεφάλι και δουλειά.

Αυτή η συνέχεια και η συνέπεια των πραγμάτων, είναι που κάνει την διαφορά συγκριτικά με άλλα χρόνια. Φέτος ο Παναθηναϊκός δουλεύει χωρίς να το φωνάζει και χωρίς να διαφημίζεται. Αντίθετα οι άμεσοι αντίπαλοί του στην Ελλάδα, διαφημίζουν την κάθε τους κίνηση, μετατρέπουν σε θετικά ακόμη και τα αρνητικά (π.χ. ο ΟΣΦΠ που θέλει να μας πείσει πως έφερε τον νέο… Μπουφόν οπότε καλώς έφυγε ο Ρομπέρτο, ο ΠΑΟΚ που πανηγυρίζει επειδή έβγαλε λεφτά απ’ την πώληση του πρώτου σκόρερ Μακ) και… τσακώνονται για το ποιος θα έχει τις περισσότερες επιτυχίες. Απ’ όλη αυτή τη διαδικασία, καλά κάνεις και μένεις εκτός. Και επιβάλλεται να συνεχίσεις να το κάνεις. Δουλεύοντας, μην αφήνοντας κανέναν εξωγενή παράγοντα να σε επηρεάσει. Έτσι θα πάει μπροστά ο Παναθηναϊκός, έτσι θα γυρίσει το κλίμα με τον κόσμο, έτσι θα πείσει επιτέλους πως είναι Παναθηναϊκός. Διότι από τότε που θυμόμαστε τους εαυτούς μας, ο Παναθηναϊκός αυτός ήταν. Θυμηθείτε τι έλεγαν όλοι όταν ξεκινούσε η περίοδος που κατέληγε με το «τριφύλλι» στα ημιτελικά του ChampionsLeague. Θυμηθείτε τι έλεγαν όταν ο ΟΣΦΠ έφερνε Τζιοβάνι και Ζάχοβιτς κι εσύ Φλίπσεν και Γκαλέτο (μεταξύ άλλων) την πρώτη σεζόν του αείμνηστου Γιάννη Κυράστα. Ακόμη ακόμη θυμηθείτε πως ξεκινούσε η σεζόν πριν τρία χρόνια με τον Αναστασίου και την… πενταήμερη. Αυτό είναι το dna του Παναθηναϊκού. Να δουλεύει εκεί που οι άλλοι φωνάζουν και διαφημίζονται. 

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ