ΤΟ «ΓΛΕΝΤΙ», Η ΔΗΘΕΝ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΚΑΙ Ο... ΠΟΝΟΣ

Ο Δημήτρης Ρήγας γράφει στο Leoforos μετά τον θρίαμβο του Παναθηναϊκού στο Φάληρο και προσπαθεί να βάλει σε μία σειρά όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ώρες.

Το «γλέντι», η δήθεν απαξίωση και ο... πόνος

Η διαφορά των δύο ομάδων δεν ήταν τέτοια που να δικαιολογεί το 6-0 των «ερυθρόλευκων». Αυτό όμως αποτελεί πλέον παρελθόν. Και μάλιστα με τρόπο εμφατικό. Τόσο εμφατικό που ακόμα και οι ίδιοι που προσπαθούν να μιλήσουν ή να γράψουν δικαιολογίες, δεν πιστεύουν καν αυτά που υποστηρίζουν κι απλώς προσπαθούν να γίνουν αρεστοί.

Όσον αφορά το παιχνίδι η επικράτηση της ομάδας του Τσάβι Πασκουάλ ήταν καθολική και αδιαμφισβήτητη. Αυτήν την φορά οι «πράσινοι» μετέφεραν στο παρκέ όλα όσα είχαν δουλέψει. Είχαν πλάνο και στις δύο πλευρές, ενώ παρουσίασαν επιμονή και υπομονή. Δύο στοιχεία που δεν είχαν στο παιχνίδι της Ευρωλίγκας στο ίδιο γήπεδο. Ο Κέι Σι Ρίβερς απέδειξε για μία ακόμα φορά ότι είναι ανάμεσα στους κορυφαίους παίκτες στις θέσεις «2», «3» και μπορεί να αγωνίζεται με την ίδια ευχέρεια σε αμφότερες. Πρόκειται για την περίπτωση ενός σοβαρού, οξυδερκή αθλητή ο οποίος και στην μέρα που δεν θα είναι τόσο εύστοχος, θα «σκυλιάσει» στην άμυνα και θα προσφέρει. Ο Κένι Γκάμπριελ απέδειξε πως δεν τον επέλεξε τυχαία ο προπονητής του πριν δύο μήνες. Μην ξεχνάμε ότι κάποιοι πριν λίγο καιρό προσπάθησαν να δημιουργήσουν θέμα αποχώρησής του. Η απάντηση δόθηκε στο γήπεδο. Δεν είναι παίκτης που μοιάζει με τον Γκιστ αλλά διαθέτει διαφορετικά στοιχεία όπως το σχετικά αξιόπιστο περιφερειακό σουτ, η αλτικότητα και η ταχύτητα. Δεν θα παίζει σε όλα τα παιχνίδια, αλλά όπου ταιριάζει με τον αντίπαλο. Οι δύο Αμερικανοί υπέγραψαν το «γλέντι» του Παναθηναϊκού στο ΣΕΦ και το σερί πλέον στο κύπελλο Ελλάδας έχει φτάσει στο 6-0. Φυσικά δεν θα το δείτε πουθενά. Κάποιοι προσπαθούν να απαξιώσουν τον θεσμό του κυπέλλου.

Ναι, τον ίδιο θεσμό που όταν τον κατέκτησαν το 2010 και το 2011 ήταν όλα αγγελικά πλασμένα και είχε μεγάλη αξία. Ωστόσο όταν τα τελευταία δέκα χρόνια μία ομάδα έχει χάσει οκτώ φορές κι έχει νικήσει δύο, φυσικά και θα προσπαθήσει -με ολόκληρο τον «μηχανισμό» που έχει στήσει χρόνια τώρα- να κάνει το άσπρο-μαύρο. Και πάλι όμως οι απαντήσεις δίνονται από μόνες τους. Αυτές είναι κατά σειρά: 2011-2012 Ελληνικό, 2012-2013 Ελληνικό, 2013-14 ΟΑΚΑ, 2014-15 ΟΑΚΑ, 2015-16 ΣΕΦ, 2016-17 ΣΕΦ. Όση μάχη κι αν δίνεται για να πειστεί ο κόσμος ότι ο αγώνας με την Μπασκόνια είναι σημαντικότερος για τους Πειραιώτες, δεν πείθεται κανένας. Διότι πολύ απλά ο Σπανούλης -αν ήταν πιο σημαντική η αναμέτρηση με τους Βάσκους- δεν θα έπαιζε ούτε χθες για να προφυλαχθεί. Αλλά έπαιξε, διότι ο Ολυμπιακός «καιγόταν» για τη νίκη. Και πως να μην «καίγεται» άλλωστε; Λογικό είναι όταν έχει χάσει τόσες και τόσες φορές και μάλιστα με τόσους διαφορετικούς τρόπους να κυνηγάει την κατάκτηση του τροπαίου. Άρα θέμα απαξίωσης δεν υπάρχει.

Στο θέμα της διαιτησίας, φυσικά και θα είχε παράπονο ο Ολυμπιακός. Διότι δεν ξέρει να χάνει, παρά το γεγονός ότι νίκησε τόσες σερί φορές. Υπήρχαν ίδια κριτήρια για τις δύο ομάδες. Οι βολές ήταν περισσότερες για τους γηπεδούχους –το τελικό 11-10 ξεγελά διότι έξι από τις δέκα του Παναθηναϊκού εκτελέστηκαν στο τέλος που ο Ολυμπιακός σταματούσε τον χρόνο-, κάποιοι παίκτες δεν έπαιρναν φάουλ με τα «τινάγματα» όπως συνηθίζεται άλλες φορές, ενώ κανείς δεν αναφέρεται στο πεντακάθαρο φάουλ στον Τζέιμς στο 38’, την ώρα που ο Αμερικανός προσπαθούσε να καρφώσει. Με δύο βολές σ’ εκείνο το σημείο το σκορ θα ήταν 60-72 και όλα θα τέλειωναν. Αντίθετα μειώθηκε σε 65-70 και οι γηπεδούχοι πίστεψαν ότι είχαν ελπίδα για ανατροπή. Καμία σοβαρή κουβέντα για διαιτησία δεν στέκει σε αυτό το ντέρμπι.

Το ζήτημα πλέον για τον Παναθηναϊκό που πήρε και τους δύο «τελικούς» των τελευταίων ημερών είναι να συνεχίσει στον ίδιο ρυθμό και να διεκδικήσει ό,τι καλύτερο απέναντι στη Φενέρ, πριν από μία ακόμα «διαβολοβδομάδα» της Ευρωλίγκας.

ΥΓ. Ελάχιστοι ασχολήθηκαν με τα νέα θλιβερά επεισόδια. Κουκουλοφόροι προσπάθησαν να επιτεθούν στην αποστολή του Παναθηναϊκού κι όλα αυτά στον στίβο του ΣΕΦ. Ντροπή να κάνει κάποιος «πλάτες» στους χούλιγκανς και να μιλάει για «υπέροχο κόσμο». Τιμωρία θα υπάρξει;

ΥΓ2. Ας αφήσουν ορισμένοι καλοθελητές τον Τζεντίλε στην ησυχία του. Έχει να δώσει πολλά, μην αγχώνεστε. Ας ασχοληθούν με τον παίκτη που προσπαθούν να πείσουν ότι προσφέρει και ορθώς αποκτήθηκε, όταν είναι πρώτος μόνο στην στατιστική κατηγορία: Κούνημα πετσέτας από τον πάγκο.

ΥΓ3. Συμβαίνουν αυτές οι κάκιστες εμφανίσεις όταν βάζεις με το ζόρι δύο αθλητές μεγαλύτερους από τριάντα ετών να παίξουν, χωρίς να έχουν ξεπεράσει τα προβλήματα τραυματισμών.

ΥΓ4. Εσωτερικά προβλήματα στο λιμάνι και μάλιστα με ξένο πρωτοκλασάτο παίκτη (όχι τον Γκριν). Κι όλα αυτά υπήρχαν πριν έρθει και η ήττα από τον Παναθηναϊκό.

ΥΓ5. Κόμπλεξ σημαίνει να κυλούν τα τελευταία δευτερόλεπτα, ο Σίνγκλετον να κρατάει την μπάλα περιμένοντας να ακουστεί η κόρνα και να πηγαίνεις να του την κλέβεις από πίσω.

ΥΓ6. Κάτι μου λέει ότι γύρω στα τέλη Μαΐου με αρχές Ιουνίου θα αποτελεί και το πρωτάθλημα Ελλάδος μία υποτιμημένη διοργάνωση...

ΥΓ7. Ο Τσάβι Πασκουάλ ούτε είχε ξεχάσει το μπάσκετ ούτε το έμαθε ξαφνικά. Είναι ένας φιλόσοφος του αθλήματος που το κατέχει όσο λίγοι. Κι αυτό να το θυμάστε και μετά από αρνητικά αποτελέσματα.

ΥΓ8. Πόσο ψυχάρα είσαι ρε Γκιστ; Παράδειγμα προς μίμηση.

ΥΓ9. Ομάδα+κόσμος=1. Ανίκητος συνδυασμός.

ΥΓ10. Δίκαιο να διεξαχθεί ο τελικός στη βόρεια Ελλάδα μετά από τόσα χρόνια που έχει να συμβεί κάτι τέτοιο.

ΥΓ11. Ο πόνος οδηγεί σε πράξεις που καμιά φορά κάνουν τους άλλους να γελάνε. «Ανακάλυψη» 14 φάσεων με μία μέρα καθυστέρηση. Παράλληλα όλα αυτά για μία διοργάνωση που υποτίθεται δεν τους ενδιαφέρει. 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου