ANGRY BERG ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΜΕΣΑ

Angry Berg και τα κεφάλια μέσα

Αν ο Μάρκους Μπεργκ θέλει καινούργια νονά, ευχαρίστως να του προτείνω την.. κόρη μου! Την ώρα που ο τρελαμένος Ζέκα προσκυνούσε γονατιστός τη φανέλα του απίστευτου Σουηδού αμέσως μετά το 4-1, η μικρή μού έστειλε ενθουσιασμένη ένα μήνυμα στο κινητό με δύο μόνο λέξεις: Angry Berg! Περιττό να το πω, πέθανα στα γέλια! Όσοι ξέρουν το Angry Birds, το εθιστικό παιχνίδι με τα αγριεμένα πουλιά που ισοπεδώνουν τα πάντα στο πέρασμά τους, νομίζω θα συμφωνήσουν απόλυτα ότι αυτό το παρατσούκλι του ταιριάζει γάντι! Σε μια βραδιά που ο Παναθηναϊκός έκανε σκόνη και θρύψαλα τον ΠΑΟΚ και όλο τον κόσμο να παραμιλάει, ο Μπεργκ έκλεψε την παράσταση με τρία υπέροχα γκολ, το ένα καλύτερο από το άλλο. Είναι άλλη κλάση, μια κατηγορία από μόνος του, ο καταλύτης που βάζει μπουρλότο στις αντίπαλες άμυνες και πυροδοτεί τον ενθουσιασμό στην «πράσινη» εξέδρα. Angry Berg, λοιπόν, και τα μυαλά στα κάγκελα!

Ό,τι κι αν πει κανείς γι’ αυτόν τον απολαυστικό Παναθηναϊκό, λίγο θα είναι. Δεν είναι τόσο ο τίτλος κι ας έμοιαζε όνειρο μακρινό κάμποσους μήνες νωρίτερα, όταν αυτή η άγουρη ομάδα βουτούσε στα κύματα με βάρκα την ελπίδα. Είναι κυρίως ο τρόπος που ήλθε αυτό το Κύπελλο, με μια εμφατική εμφάνιση κάθε άλλο παρά φωτοβολίδα. Αν ήταν υπόθεση μίας και μόνο βραδιάς, ΟΚ, την έχουν ζήσει κι άλλοι. Ήταν όμως ένα ακόμη φανταχτερό κομμάτι σε ένα πολύ εντυπωσιακό παζλ που άρχισε να στήνει ο Παναθηναϊκός από την αρχή του νέου χρόνου, με «καρδιά» το ιστορικό 0-3 στο Καραϊσκάκη και γαρνιτούρα πολλά άλλα σπουδαία παιχνίδια που έκανε στη συνέχεια. |

Κι αυτό είναι το πολύ σημαντικό. Ότι δεν μιλάμε για μια ξεκούδουνη εμφάνιση μια στο τόσο, αλλά για τη συνέχεια ενός καλογραμμένου έργου που έχει αρχίσει να ενθουσιάζει τον (αρχικά δύσπιστο και με το δίκιο του) κόσμο. Αυτό που φουντώνει ακόμα περισσότερο τον ενθουσιασμό, είναι η σιγουριά ότι η κατάκτηση του Κυπέλλου δεν είναι ο επίλογος του έργου αλλά ένα από τα πολλά συναρπαστικά κεφάλαια που πρόκειται ν’ ακολουθήσουν.

Μιλώντας ως οπαδός, αν κάτι μου άφησε πικρία τη βραδιά του τελικού, είναι το όνομα του αντιπάλου. Δεν ήθελα τον ΠΑΟΚ, τον Ολυμπιακό ήθελα, με την απόλυτη σιγουριά ότι κι αυτός την ίδια τύχη θα είχε, δεν πα να έπαιζε ο Μανιάτης δεύτερος τερματοφύλακας και να κάλυπταν άλλοι εκατό τον Κατσουράνη. Όσο κι αν στο ποδόσφαιρο δεν είναι να λες μεγάλη κουβέντα, το πιστεύω ειλικρινά ότι ο τωρινός Παναθηναϊκός θα παρέδιδε ξανά δωρεάν μαθήματα της προπαίδειας σ’ αυτό το κάτι που μοιάζει με ομάδα (αλλά έχει πάψει να είναι τους τελευταίους δύο μήνες) και ακούει στο όνομα Ολυμπιακός.

Ό,τι μέσα κι επιστράτευαν πάλι, μόνο με λάσο θα μπορούσαν τα κουρασμένα παλικάρια του Μίτσελ να σταματήσουν τα πουλάρια του Αναστασίου με το δαιμονιώδη ρυθμό που έχουν. Το νιώθουν και οι ίδιοι κι ας προσπαθούν με κάτι επικοινωνιακά τρικ του στιλ Σούπερ Καπ να μας πείσουν ότι ήθελαν ένα τέτοιο ραντεβού στον τελικό. Σε μια χρονιά που ο Ολυμπιακός πήρε τον τίτλο Μάρτη μήνα και παραλίγο να φτάσει για… δεύτερη φορά (όλε, όλε, όλε!) στην ιστορία του στους προημιτελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ, αβίαστα η πλειοψηφία των φιλάθλων θα έβγαζε ομάδα της χρονιάς τον Παναθηναϊκό κι ας τερμάτισε 3-4ος και στο -20. Το ξέρουν, το νιώθουν και τρελαίνονται, από χιλιόμετρα το καταλαβαίνεις!

Αφήνοντας στην άκρη το παραλήρημα του οπαδού, η φωνή της λογικής λέει ότι όλοι στον Παναθηναϊκό οφείλουν να ξεκολλήσουν από τον τελικό και να ξαναβάλουν τα κεφάλια μέσα. Ό,τι, δηλαδή, έκανε ο Μπεργκ, που ψύχραιμα πήρε τη φανέλα του από τον αλαφιασμένο Ζέκα, τη φόρεσε και πήγε με κρύο αίμα στη σέντρα για να συνεχιστεί το παιχνίδι. Τέτοια αντίδραση πρέπει να έχουν και οι άλλοι παίκτες του Παναθηναϊκού, γιατί τώρα ήλθε η ώρα να γράψουν με το σωστό τρόπο τον επίλογο της φετινής ιστορίας.

Αν το Κύπελλο είναι η βενζίνη των οπαδών, η κηροζίνη που χρειάζεται όσο τίποτα για την απογείωση η ομάδα, είναι η πρώτη θέση των πλέι οφ. Καλό το ονόρε, αλλά ακόμα πιο καλή η επιβίωση. Ο Παναθηναϊκός πρέπει να παλέψει κάθε πιθανότητα που έχει για να επιστρέψει στο Τσάμπιονς Λιγκ, ώστε με σωστή (και όχι σπάταλη όπως άλλες φορές) διαχείριση των πολλών εκατομμυρίων που θα πάρει, να βγάλει από την πλάτη του το μεγαλύτερο κομμάτι των χρεών του, γιατί ναι μεν τα κατάφερε να μην τον πνίξουν εφέτος, μπορεί όμως να τον στραγγαλίσουν στο μέλλον. Και για να κερδηθεί αυτό το εισιτήριο που δίνει δικαίωμα στην ελπίδα, πρέπει απαραιτήτως τα κεφάλια να ξαναμπούν μέσα. Ο κόσμος δικαιούται να το χαρεί λιγάκι παραπάνω, αλλά αν οι παίκτες μείνουν στις παράτες και τα γλέντια του τελικού με την ψευδαίσθηση ότι τελείωσε, το σκότωσαν το θηρίο, ο κίνδυνος να πάει στράφι μια πολλά υποσχόμενη χρονιά θα είναι πολύ μεγάλος. Και κάτι τέτοιο, πραγματικά θα είναι μεγάλο κρίμα…
 

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ