ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΨΕΙΣ

Δεν γίνεται να τον αντιγράψεις

Διαβάζαμε μετά τον τελικό παραινέσεις οπαδών ΠΑΟΚ-ΑΕΚ (κυρίως) οι διοικήσεις τους να παραδειγματιστούν από τον Παναθηναϊκό, ακολουθώντας ίδια τακτική στελέχωσης. Το ποδόσφαιρο όμως που δίδαξε φέτος το τριφύλλι δύσκολα αντιγράφεται, ο ΠΑΟ ήταν (μακράν της δεύτερης) η καλύτερη ομάδα της χώρας από τον Ιανουάριο, ακουμπώντας πάνω στο μοντέλο αξιοποίησης του φυτωρίου του. Η δουλειά που γίνεται χρόνια στο προπονητικό κέντρο δικαιώθηκε με την παραγωγή πολλών ελπιδοφόρων φυντανιών που στήριξαν την ραχοκοκκαλιά της 11άδας (τέρμα-άμυνα-κέντρο), δίνοντας την ευκαιρία στους έμπειρους ξένους να κάνουν τα δικά τους στην επίθεση όταν βρήκαν τα πατήματά τους.

Επειδή ο τωρινός ΠΑΟ είναι αποτέλεσμα δουλειάς, φιλοσοφίας και νοοτροπίας δεκαετιών (με πρωτομάστορα τον Γιώργο Βαρδινογιάννη που αρχές 90ties έβλεπε μπροστά ρίχνοντας βάρος στην ακαδημία), δεν γίνεται να κοπιαριστεί. Επί πολυμετοχικότητας ο Παναθηναϊκός έγινε προϊόν μάρκετινγκ, δόθηκαν πολλά λεφτά, σε μια φιλοσοφία 100% εμπορική που είχε στόχο μόνο την βιτρίνα του κλαμπ. Οι μέτοχοι ήθελαν να κάνουν επίδειξη δύναμης απέναντι στον Κόκκαλη, αγοράστηκαν καταπληκτικοί ποδοσφαιριστές, μόνο που μέσα στη βιασύνη να γίνουν όλα γρήγορα ο Κώστας Αντωνίου δεν λογάριασε τις πραγματικές ανάγκες του ρόστερ. Το καλοκαίρι του 2008 π.χ αγόρασε Ρουκάβινα, Λάζαρο, Κλέιτον, ενώ είχε ήδη Καραγκούνη, Ίβανσιτς, Νίνη για τις θέσεις των μεσοεπιθετικών.

Μετά την απομάκρυνση των λεφτάδων ο Παναθηναϊκός στριμωγμένος από τα οικονομικά προβλήματα αποφάσισε να θέσει βάσεις ώστε να φτιάξει μια ποδοσφαιρική μηχανή. Οι ανησυχίες του καλοκαιριού μην τυχόν γίνουμε ΑΕΚ φάνταζαν υπερβολικές, άλλωστε πέρσι η Ένωση μάζεψε ένα σωρό ετερόκλητους πιτσιρίκους που ανάθεμα κι αν είχαν συναίσθηση του βάρους της φανέλας της, μ' αποτέλεσμα στο τέλος να πάνε άκλαφτοι. Αντιθέτως η δουλειά που γινόταν εδώ και δεκαετίες στην Παιανία ήταν εξαιρετική, από Βέλιμιρ Ζάετς, Κώστα Μάρκου που έδωσαν την φουρνιά των "Γκουμομπασινάδων", μέχρι τους Τάσο Σιούλα, Γιάννη Βονόρτα, Κώστα Ταράση, Χουάν Ρότσα, Γιάννη Σαμαρά! Με 15 μικρούς ν' ανεβαίνουν στην πρώτη ομάδα την τελευταία πενταετία, γίνεται κατανοητό πως αυτό που υπάρχει στο "Καλαφάτης" είναι απλησίαστο για τους υπόλοιπους που θα κοιτάξουν να καλύψουν το χάντικαπ με τα "βαριά" πορτοφόλια των ιδιοκτητών τους.

Οι ομάδες άλλωστε ΚΑΙ αγοράζονται ΚΑΙ χτίζονται, απλώς όταν πας στη δεύτερη λύση προσεύχεσαι να έχεις μεγάλο ποσοστό επιτυχίας στις μεταγραφικές σου κινήσεις. Ο Νταμπίζας έκανε  διάνα με το 95% των ξένων (τον Μπαϊράμι θα τον δούμε του χρόνου) κι οι μπόμπιρες αφού ξεψάρωσαν, όρμησαν ασυγκράτητοι σαρώνοντας τους βασικούς αντιπάλους!

Ο Αναστασίου πέτυχε να μην στηρίζεται στη φόρμα ενός ποδοσφαιριστή, ακόμα κι όταν έλειψε ο σταρ Μπεργκ, Καρέλης-Κλωναρίδης δεν είχαν κανένα πρόβλημα να "καθαρίσουν".Το τριφύλλι επιτίθεται σαν σμήνος, παίζει διαρκώς με τη μπάλα στα πόδια, ενώ μέσα στα τρίγωνα που σκαρώνονται θα δεις πάντα έναν εκ των Μέντες-Ζέκα-Πράνιτς, αφού αυτοί αποτελούν τους συνδετικούς κρίκους. Λογικά ο Ολλανδός του χρόνου θα είναι καλύτερος (άργησε πολύ να πάρει μπρος πληρώνοντας το πολύμηνο "σκούριασμά" του), σε μια σεζόν που πρέπει να διαχειριστείς προσεκτικά τον Κροάτη ο οποίος θα προέρχεται κι από Μουντιάλ.

Ο κόουτς δούλεψε πολύ, δημιούργησε υπεραξίες, ξέρει απέξω κι ανακατωτά το ρόστερ του και του χρόνου θα πιέσει περισσότερο τον εαυτό του αφού (πρώτα ο Θεός) το κλαμπ θα επιστρέψει στην Ευρώπη. Ήδη έχει ζητήσει κανονικό δεξιό φουλ μπακ για να μην χαραμίζει τον "30" σε θέση που δεν του ταιριάζει, στόπερ ν' αντιμετωπίσει τους ποιοτικότερους στράικερ των ξένων ομάδων, ίσως άλλο ένα εξτρέμ αν δεν μπορέσει ν' αποδώσει ο Μπαϊράμι.

Ο ΠΑΟ μέσα σε μερικούς μήνες προκάλεσε τον θαυμασμό και την παραδοχή των φιλάθλων που αγαπούν πραγματικά το άθλημα, γιατί ανέπτυξε το project του σ' εποχές που οι αμυντικές τακτικές έχουν εξελιχθεί σε μεγάλο βαθμό, μετατρέποντας τους προπονητές σε πρωταγωνιστές. Όχι τόσο για τα σύνολα που δημιουργούν αλλά για τ' αποτελέσματα που κλέβουν. Μ' εξαίρεση το παιχνίδι της Τούμπας και το 0-1 με τον ΟΣΦΠ δεν θυμόμαστε άλλο ματς που η ομάδα κατέβηκε στο χορτάρι για ν' αγωνιστεί "προσεκτικά". Κάτι που κάνει ακόμα πιο εντυπωσιακή τη σεζόν του αφού μιλάμε για τον πιο νεανικό Παναθηναϊκό της ιστορίας που δεν καταλαβαίνει από διαιτητές, διπλές ζώνες άμυνας, άνισο μοίρασμα καρτών, παρά μοναδικό του μέλημα είναι πως θα πιάσει τον αντίπαλο από τον λαιμό... 

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ