ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΜΙΑΣ ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ

Αφετηρία μιας νέας εποχής

Αν η ήττα με το -26 και τα κάμποσα αρνητικά ρεκόρ στο δεύτερο ματς μπορούσε να θεωρηθεί έως τώρα μια παρένθεση στο πολύ καλό πρόσωπο που είχε δείξει ο Παναθηναϊκός στη σειρά με την ΤΣΣΚΑ, αυτή η άνευ όρων παράδοσή του στον «τελικό» των πλέι οφ ήταν μια «μαύρη τρύπα» που ρούφηξε μέσα της ό,τι καλό είχαν κτίσει ο Αλβέρτης με τους παίκτες του στα δύο καταπληκτικά ματς της Αθήνας. Με το 2-0 στο ξεκίνημα της σειράς, φάνηκε ότι ο πήχης μπήκε εξαρχής πολύ ψηλά για τον Παναθηναϊκό. Το πάλεψε όσο γινόταν αλλά δεν είχε τη δύναμη για ένα τελευταίο άλμα ώστε να τον ξεπεράσει. Όσο βαριά κι αν είναι η εξάστερη φανέλα του, έπρεπε να κάνει μια μεγάλη υπέρβαση για να προκριθεί στο φάιναλ φορ και παρότι έφτασε τη σειρά μέχρι το πέμπτο ματς, αποδείχθηκε στο τέλος αδύναμος να την κάνει.

Ίσως η μεγάλη χαμένη ευκαιρία να ήταν το πρώτο ματς, αυτό που το έχασε μέσα από τα χέρια του και ουσιαστικά θα του έδινε το πλεονέκτημα της έδρας. Και λέμε «ίσως», γιατί στον αθλητισμό και στη ζωή ποτέ δεν ξέρεις. Μπορεί να γινόταν το 0-1 και οι Ρώσοι να έρχονταν στην Αθήνα με το μαχαίρι στα δόντια και το γνωστό… πυρηνικό οπλοστάσιο που κουβαλάνε στα δύσκολα, αντί χαλαροί και υπερόπτες όπως εμφανίστηκαν στο πρώτο ματς στο ΟΑΚΑ. Χάνοντας, λοιπόν, το πρώτο ματς, ίσως και να τελείωναν τη σειρά στο 3-1, ποιος μπορεί να ξέρει;

Όπως και να ‘χει, την ιστορία τη γράφουν τα γεγονότα και όχι τα «αν και τα θα». Ο Παναθηναϊκός δεν μπόρεσε να ακολουθήσει το ρυθμό της ΤΣΣΚΑ στο 5ο παιχνίδι, πνίγηκε σε μια κουταλιά νερό στην επίθεση (με 33 πόντους στο ξεκίνημα της 4ης περιόδου και 44 στο φινάλε, δεν πας πουθενά μα πουθενά) και μοιραία έχασε από μια καλύτερη ομάδα. Καλύτερη κυρίως επειδή αποδείχθηκε πιο σταθερή σε όλη τη διάρκεια της σεζόν, γι’ αυτό και πήρε μπόνους το πλεονέκτημα της έδρας, και πιο αποφασιστική στον «τελικό» της σειράς, εκεί που μπαίνεις στο γήπεδο με τη φαλτσέτα στην κάλτσα. Ο Παναθηναϊκός παραήταν «λάιτ» για ένα τόσο κρίσιμο ματς και γνώρισε μια βαριά ήττα, που τον αδικεί όχι επειδή τον απέκλεισε, αλλά γιατί με τον τρόπο που ήλθε, χάλασε την καταπληκτική εικόνα του στα τρία από τα τέσσερα προηγούμενα παιχνίδια.

Μια τόσο βαριά ήττα με ένα σκορ που κάθεται πολύ στραβά στο μάτι, είναι φυσικό να φέρνει κάτι παραπάνω από την απογοήτευση ενός αποκλεισμού. Είναι, όμως, μια ακτινογραφία που αν διαβαστεί σωστά μπορεί να αποδειχθεί η αφετηρία μιας νέας εποχής, η αρχή του επόμενου κύκλου. Αυτή η ομάδα έχει ανθρώπους που ξέρουν τη δουλειά και έχουν τη δύναμη να κτίσουν κι άλλους ορόφους στον θεόρατο πύργο των επιτυχιών της. Ξέρουν, μπορούν και θέλουν. Τρεις λέξεις που όλες μαζί είναι το μυστικό της διαχρονικής επιτυχίας της πιο μεγάλης ομάδας που γέννησε ποτέ ο ελληνικός αθλητισμός σε όλα τα σπορ. Όσο βαρύ κι αν μοιάζει τώρα το πάπλωμα, ο μπασκετικός Παναθηναϊκός έχει γράψει τέτοια ιστορία που μόνο αυτός και κανείς άλλος μπορεί να την ξαναγράψει.

Εκτός από το μπάσκετ, υπάρχει και άλλος ένας τελικός, αυτή τη φορά στο ποδόσφαιρο. Ο Παναθηναϊκός διεκδικεί μαζί με τον ΠΑΟΚ ένα τρόπαιο που το θέλουν και οι δύο πάρα μα πάρα πολύ, γιατί καιρό τώρα έχουν ξεμείνει με άδεια τα χέρια. Θέμα «θέλω» δεν τίθεται. Είναι τεράστιο το «θέλω» και για τους δύο, όπως φαίνεται ξεκάθαρα από τη λαχτάρα που οι οπαδοί τους κυνήγησαν τα εισιτήρια. Σ’ αυτά τα παιχνίδια που δεν δίνουν δεύτερη ευκαιρία, δίνει δύναμη το «θέλω», είναι πολύ σημαντική η καρδιά, χρήσιμα τα γερά πνευμόνια, αλλά τα τρόπαια τα σηκώνεις μόνο αν έχεις μυαλό, καθαρό μυαλό. Αυτό κρίνει τους νικητές και η αλήθεια είναι ότι ο Παναθηναϊκός, σε όλα τα κρίσιμα ματς των τελευταίων μηνών έχει δείξει ότι το διαθέτει. Παίζει πολύ πιο ώριμα απ’ όσο θα περίμενε κανείς κι αυτό τον έχει βοηθήσει πολύ για να παρουσιάσει αυτό το σταθερά καλό πρόσωπο των τελευταίων μηνών. Μια σταθερότητα που είναι η απαραίτητη βάση για να κτιστεί πάνω της μια μεγάλη ομάδα.

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια πριν από τέτοια σημαντικά παιχνίδια. Όλοι γνωρίζουν πολύ καλά τις ιδιαιτερότητες ενός τέτοιου αγώνα και τι πράγματα κρίνει, άσχετα με το ότι ο εφετινός Παναθηναϊκός ειλικρινά δεν έχει ανάγκη αυτό το τρόπαιο για να χαρακτηριστεί απόλυτα πετυχημένος. Οι μεγάλες ομάδες θρέφονται με τίτλους και κανείς δεν μένει ασυγκίνητος στη θέα τους. Πιο σημαντικό, όμως, κι από το ίδιο το τρόπαιο είναι να πάρει απ’ αυτό το παιχνίδι μια μεγάλη ανάσα το ελληνικό ποδόσφαιρο, σε μια εποχή που την έχει απόλυτη ανάγκη. Περισσότερη ανάγκη απ’ όσο έχουν οι δύο φιναλίστ το Κύπελλο.

Η πιο μεγάλη νίκη θα είναι να δούμε έναν τελικό - γιορτή, με νικητή τον καλύτερο ή τον πιο τυχερό. Αυτή η εικόνα με τους χιλιάδες αστυνομικούς και τους φιλάθλους να πηγαίνουν με κράνος στο γήπεδο μπας και τους έλθει καμιά αδέσποτη, είναι δηλητήριο για όλους. Αυτός ο τελικός μπορεί να σηματοδοτήσει την αφετηρία μιας νέας εποχής, με μπροστάρηδες δύο ομάδες που λένε ότι θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο και οφείλουν με τη στάση τους να αποδείξουν ότι το εννοούν πραγματικά και δεν το λένε απλά για να το πουν…
 

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ