ΔΙΔΥΜΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ "ΚΟΥΜΠΩΣΕΙ" ΤΕΛΕΙΑ

Μετά το τέλος του Euro θα δρομολογηθούν οι εξελίξεις για την ανανέωση ή όχι των συμβολαίων Καραγκούνη, Κατσουράνη. Ο πρώτος μάλλον θα παραμείνει έστω κι αν τα λεφτά που θα του προσφερθούν θα είναι λίγα (έτσι κι αλλιώς δεν λογίζεται ως βασικός), ο δεύτερος ενδεχομένως να έχει προτάσεις κι από αλλού, ειδικά άμα παίξει καλά εναντίον των Γερμανών. Σ' αυτή την περίπτωση μάλλον τον χαιρετάμε, αφού στη παρούσα φάση ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να "ματσάρει" καμιά πρόταση για ποδοσφαιριστή του!

Δίδυμο που μπορεί να "κουμπώσει" τέλεια

Μετά το τέλος του Euro θα δρομολογηθούν οι εξελίξεις για την ανανέωση ή όχι των συμβολαίων Καραγκούνη, Κατσουράνη. Ο πρώτος μάλλον θα παραμείνει έστω κι αν τα λεφτά που θα του προσφερθούν θα είναι λίγα (έτσι κι αλλιώς δεν λογίζεται ως βασικός), ο δεύτερος ενδεχομένως να έχει προτάσεις κι από αλλού, ειδικά άμα παίξει καλά εναντίον των Γερμανών. Σ' αυτή την περίπτωση μάλλον τον χαιρετάμε, αφού στη παρούσα φάση ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να "ματσάρει" καμιά πρόταση για ποδοσφαιριστή του!

Διάβαζα τις προάλλες στη "Πράσινη" ότι πρώτο μέλημα του Ζεσουάλδο είναι να χτίσει μια ομάδα που θα είναι γρήγορη και αθλητική, υπό αυτές τις συνθήκες οι "Κα-Κα" δεν χωράνε στο ρόστερ, ασχέτως αν επιβάλλεται σε μια νεανική ομάδα να έχει στα αποδυτήρια της προσωπικότητες, που θα κρατάνε τα μπόσικα και θ' αποτελούν έμπνευση για τους μικρούς. Το να βρεις ταχείς παίκτες στην αγορά είναι πανεύκολο, "λαβράκια" υπάρχουν αμέτρητα ανά την υφήλιο και δεν χρειάζεται να ξηλωθείς κιόλας για να τ' αποκτήσεις.

Η τριανδρία Φερέιρα-Σαμαρά-Ρότσα είναι ότι καλύτερο υπάρχει από άποψη σκάουτινγκ, η αρμονική τους συνεργασία έφερε στην πρώτη ομάδα Καπίνο, Μαυρία, Φουρλάνο, με τους δύο πρώτους να κερδίζουν το χειροκρότημα της (ανέκαθεν) απαιτητικής πράσινης εξέδρας, που είδε τους πιτσιρικάδες να αφομοιώνονται αρμονικά σ' ένα σύνολο το οποίο μας έφερε στο νου μεγάλες στιγμές.

Ο Παναθηναϊκός έπαιξε την καλύτερη μπάλα της σύγχρονης ιστορίας του επί Γιάννη Κυράστα (1999-2000), έχοντας φθηνό ρόστερ σε σχέση με τον Ολυμπιακό της εποχής (που είχε αναπληρωματικούς Καραπιάλη, Αλεξανδρή, Χούτο, Γκόγκιτς, Οφορίκουε) , ποντάροντας στο δίδυμο Μπασινά-Μίκλαντ στον άξονα, παίκτες που ζήτημα είναι αν είχαν το 1/3 του συμβολαίου του Ζιοβάνι! Αυτοί οι δύο σε αντίθεση με κεντρικά χαφ τύπου Ζουτάουτας, Σιμάο, Αντριτς, Μπόβιο, Μπίσκαν, Φλάβιο μπορούσαν ΚΑΙ να κόψουν ΚΑΙ να δημιουργήσουν, ο αείμνηστος Κυράστας έχτισε την ομάδα πάνω τους, δίνοντας το δικαίωμα στον ΠΑΟ να επιτίθεται με πολλούς ποδοσφαιριστές.

Ο σύλλογος φάνταζε ανίκητος, έπαιζε διαρκώς επίθεση (στο τσακ μας ξέφυγε το ρεκόρ των 100 γκολ), είχε μεγάλα νούμερα κατοχής, σπάνια δεχόταν φάσεις στη κόντρα, αφού ο Άγγελος κι ο Νορβηγός είχαν τη δυνατότητα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα να ξανακερδίσουν το τόπι μετά από κλέψιμο αντιπάλου. Στα δύο ντέρμπι με τον πολυδιαφημισμένο ΟΣΦΠ, το τριφύλλι μέτρησε τέσσερα γκολ,  τρία δοκάρια (ένα ο Σιπνιέφσκι στο 2-0 του πρώτου γύρου, από ένα Φύσσας, Βαζέχα την άνοιξη) και αμέτρητες χαμένες ευκαιρίες, με τα δίδυμα Μίκλαντ -Μπασινά και Γκαλέτο -Μπασινά (ο Έρικ είχε αποχωρήσει για Γερμανία τον χειμώνα) ν' αναδεικνύονται σε ακρογωνιαίους λίθους. Ήταν τέτοια τα προσόντα τους που επέτρεπαν στους συμπαίκτες τους να παίζουν με το μυαλό διαρκώς στο πως θα σκοράρουν, δίχως ν' αγχώνονται για το τι θα συνέβαινε στα μετόπισθεν. Που θέλουμε να καταλήξουμε;

Τηρουμένων των αναλογιών, ένα δίδυμο άξονα Βιτόλο-Ζέκα στο νέο πρωτάθλημα μπορεί να κάνει τη διαφορά, χωρίς να υπολογίζουμε τις μεταγραφές που θα γίνουν. Ο Ισπανός-μ' εξαίρεση ότι παίζει ατσούμπαλα, φλερτάρει διαρκώς με την κάρτα- είναι καλός παίκτης, πιο ολοκληρωμένος από τον Σιμάο και σαφώς ξέρει καλύτερη μπάλα απ' τον Αφρικανό. Στο 1-0 επί της Κέρκυρας (στο β΄ γύρο), ήταν ο κορυφαίος του γηπέδου, κόβοντας και μοιράζοντας μπαλιές "πάρε-βάλε" στους συμπαίκτες του.

Ο Ζέκα είναι σύγχρονο χαφ, με αξιοπρεπή πάσα, καλά τρεξίματα, τζαρτζάρει δυναμικά (παρότι δεν τον κάνεις παραπάνω από ...60 κιλά) και βρίσκεται παντού. Φέτος ο Ζεσουάλδο τον χρησιμοποίησε δεξί χαφ και τον χαράμισε, αφού το παλικάρι -για εξτρέμ- είχε άθλια τελειώματα! Οι ευκαιρίες που έχασε στα ματς του ΟΑΚΑ με ΑΕΚ, ΠΑΣ, Εργοτέλη απλά ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ! Μια μετατόπιση κάμποσα μέτρα πιο πίσω, ίσως τον ωφελούσε πολύ! Ο ΠΑΟ (λαμβάνοντας υπόψη ότι του χρόνου θα έχει Λάζαρο, Λέτο, Κουίνσι, Μαυρία) διαθέτει γρήγορους μπαλαδόρους, που έχουν μέτρα με τη μπάλα και τεχνική κατάρτιση, συνδυασμός που μπορεί να δημιουργήσει αυτοματισμούς.

Διαβάσαμε πολλές φορές φέτος ότι ο "Σέμπα" έκανε την διαφορά γιατί βγήκε η επιλογή του προπονητή να τον μονιμοποιήσει σε θέση φορ.Πέρασε στα ψιλά το γεγονός ότι ο λατίνος σταρ εκμεταλλεύτηκε την παρουσία πολλών μπαλαδόρων δίπλα του, που έπαιζαν με τη μία κι εκείνος ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ (όπως το 2010 και το '11) να κάνει κατάχρηση ντρίμπλας που έδινε την ευκαιρία στον αντίπαλο να οργανωθεί. Ως τον Γενάρη ο Παναθηναϊκός με 4-5 πάσες (γνώρισμα εξαιρετικού συνόλου) ήταν στα καρέ του αντιπάλου κι αυτό συνέβαινε με δύο βραδυκίνητους επιτελικούς (Κλέιτον, Κατσουράνης) αλλά και τον Σιμάο που σπάνια βοηθούσε στην ανάπτυξη. Φανταστείτε τι θα συμβεί αν στη θέση τους έρθουν παιδιά με τεχνική και γρήγορα πόδια! Πάντως, το όραμα του κόουτς για πιο "ζωντανό", ταχύ και τσαμπουκαλεμένο άξονα μπορεί να βγει ακόμα και χωρίς μεταγραφή, φτιάχνεις δίδυμο Βιτόλο, Ζέκα, προσεύχεσαι να "βγουν" Φουρλάνος, Λαγός και μετά ψάχνεις χαφ με ευχέρεια σε πάσα, ντρίμπλα κι ένα φορ πιο κινητικό σε σχέση με Τοτσέ, Πετρόπουλο!

Τα βλέπουμε όλα πράσινα και στο Instagram. Ακολούθησέ μας!
ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ