Οποιοδήποτε βήμα γίνεται αυτή την στιγμή, με τα υπάρχοντα δεδομένα και αν αναλογιστούμε πως ο Γιάννης Βαρδινογιάννης οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια το καράβι στα βράχια, είναι σημαντικό. Όπως για παράδειγμα ο ορισμός του Δ.Σ, με το πραξικόπημα των τριών(Λουμίδης, Χατζηνικολάου, Τζήμας) να λαμβάνει τέλος αν και σε περίπτωση αποκλεισμού από την Ευρώπη θα πρέπει να λογοδοτήσουν. Για να μην ξεχνιόμαστε.

Κάποιοι νομίζουν πως έχουν να κάνουν με χαζούς και ηλίθιους ψηφοφόρους. Ίδιους με εκείνους που τους αναδεικνύουν ως την πολιτική ελίτ της χώρας, με τα γνωστά σε όλους μας αποτελέσματα τα τελευταία τριάντα χρόνια. Νομίζουν πως έχουν να κάνουν με λοβοτομημένα πρόβατα, τα οποία όσες φορές και αν τους επιτεθεί ο λύκος εκείνα θα αντιδράσουν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Σκύβοντας το κεφάλι και περιμένοντας την επόμενη επίθεση σαν να μην έγινε απολύτως τίποτα. 

Σίγουρα το φινάλε της κανονικής διάρκειας το περιμέναμε πολύ διαφορετικό. Σε ένα γεμάτο ΟΑΚΑ, με παρέα την κούπα. Θα ήταν με διαφορά η μεγαλύτερη η μαγκιά στην ιστορία του συλλόγου αυτό το κόντρα σε όλους πρωτάθλημα. Όταν, όμως, πολεμάς μόνος σου με νεροπίστολα κόντρα στα πυρηνικά, όταν εκτός από τους εξωτερικούς εχθρούς έχεις και τα  εσωτερικά προβλήματα, τότε δεν ψάχνεις την υπέρβαση. Θαύμα ψάχνεις και αυτά γίνονται μοναχά στα ευαγγέλια και τις ταινίες. Όχι στον αγγελικά πλασμένο κόσμο του ελληνικού ποδοσφαίρου.