Πέρασαν περίπου εννέα μήνες, μπήκε ο Μάιος, το πρωτάθλημα και το Κύπελλο χάθηκαν και ο Παναθηναϊκός χρειάστηκε να δώσει 40 ματς για να πάρει ένα σφύριγμα! Και τώρα, το πέναλτι που δεν καταλόγισε ο Γιάχος στη φάση του Καντέ με τον Φωτάκη, θα μας το κάνουν σημαία εύνοιας υπέρ του Τριφυλλιού.

Ειλικρινά έχω όλη την καλή διάθεση να στηρίξω την προσπάθεια που καταβάλει ο Γιάννης Αλαφούζος για τη σωτηρία του Παναθηναϊκού. Και μόνο που μιλάμε για «σωτηρία» γίνεται αντιληπτό ότι δεν γίνεται να κάνουμε αλλιώς. Η στήριξη αποτελεί μονόδρομο διότι σε διαφορετική περίπτωση, σε λίγο καιρό θα συζητάμε για χρεοκοπίες, πρωτοδικεία, πτωχεύσεις κλπ. Και (προφανώς) κάτι τέτοιο σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελεί λύση για τον Παναθηναϊκό. Αρα, δεδομένου ότι στον ορίζοντα υπάρχει μόνο η λύση Αλαφούζου, θεωρώ ότι πρέπει να στηριχθεί από όλη την Παναθηναϊκή οικογένεια.

Αν ο Σάββας Θεοδωρίδης λυπάται για το κατάντημα του Παναθηναϊκού, της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ, όπως πήρε το μάτι μου, ας πάει να ζητήσει τον λόγο από τους προέδρους της καρδιάς του.

Μπορεί πράγματι και στις τρεις ομάδες που ανέφερε ο κ. Θεοδωρίδης να έχουν γίνει τραγικά λάθη από τις διοικήσεις τους, ωστόσο το γεγονός ότι τα τελευταία 16 χρόνια παίζουν οι υπόλοιποι… μαλάκες για να το παίρνει στο τέλος πάντοτε ο… μάγκας Ολυμπιακός, είναι εκείνο που έχει οδηγήσει το ελληνικό ποδόσφαιρο στην απόλυτη εξαθλίωση.

Οπως αντιλαμβάνεστε, θα το πιούμε όλο το πικρό ποτήρι μέχρι τέλους. Φως στην άκρη του τούνελ δεν φαίνεται από πουθενά και η ομάδα πηγαίνει… ντουγρού για την πτώχευση. Καλές και φιλότιμες οι προσπάθειες των παλαιμάχων, ωραίο και ενδιαφέρον το πλάνο της λαϊκής βάσης του Αλαφούζου, αλλά αν δεν βρεθούν άμεσα τα απαιτούμενα χρήματα και κυρίως ένα βιώσιμο πλάνο σωτηρίας για τον Παναθηναϊκό, θα ακολουθήσουν φοβερά και τρομερά πράγματα…