ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ «ΣΤΙΣ ΛΥΠΕΣ ΜΑΖΙ»; (VID)

Ο Χρήστος Γιαννούλης γράφει για το φαινόμενο – ανθρωποφαγία μετά από κάθε άσχημο αποτέλεσμα του Παναθηναϊκού…

Έτσι είναι το «στις λύπες μαζί»; (vid)

Καμία διάθεση για λόγια και βαθυστόχαστες αναλύσεις δεν έχουμε, συν ότι υπάρχουν οι πλέον κατάλληλοι και κορυφαίοι του είδους συνάδελφοι στο Leoforos.gr και στην «ΠΡΑΣΙΝΗ» για να σας μεταφέρουν αναλύσεις, απόψεις και ειδήσεις για το μπάσκετ. Δεν θέλουμε σε καμία περίπτωση να μπούμε στα… χωράφια τους, δεν θα ασχοληθούμε στο ελάχιστο με το αγωνιστικό σε αυτό εδώ το κείμενο, αλλά θα ασχοληθούμε με την αηδία και τον εμετό που λέγεται «ισοπέδωση των πάντων» που εξελίσσεται από το βράδυ της Πέμπτης.

Για να μην παρεξηγηθούμε, κριτική μπορεί να κάνει ο οποιοσδήποτε, για οτιδήποτε. Άλλωστε, γνωρίζετε τι λένε για τις γνώμες και με τι τις παρομοιάζουν, αλλά κάπου πρέπει να μπει κι ένα φρένο στην αηδία και τον… εμετό που ακούμε ή διαβάζουμε. Είναι άλλο πράγμα η κριτική κι άλλο πράγμα η ανθρωποφαγία. Είναι άλλο πράγμα ακόμα κι ένα καυστικό σχόλιο ή μια πολύ αυστηρή κριτική στα όρια της παρεξήγησης από την ειρωνεία, τον χλευασμό και τον εξευτελισμό των πάντων στον Παναθηναϊκό. Συγγνώμη, αλλά στο δικό μας φτωχό μυαλό φαίνεται αδιανόητο αυτό που συμβαίνει. Να υβρίζονται και να γελοιοποιούνται άνθρωποι που υπηρετούν τον Παναθηναϊκό από κάθε πόστο, από την κορυφή της ιεραρχίας της ομάδας ως τον φροντιστή στο ΟΑΚΑ, να ξερνάνε χολή κάθε λογής… απίθανοι τύποι που βλέπουν τα γήπεδα από φωτογραφία και να… δείχνουν με το δάχτυλο μάλιστα όσους έχουν έναν έστω ήπιο υπερασπιστικό λόγο να πουν για τον Πασκουάλ, τον  Καλάθη, την ομάδα και γενικότερα δεν θέλουν να γίνεται ο Σύλλογος που αγαπούν αντικείμενο χλευασμού. Κι άντε, από ανθρώπους που δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει να είσαι Παναθηναϊκός ή από αντιπάλους, να καταλάβεις πως μπορεί να εξυπηρετούν ένα σχέδιο ή βρήκαν την ευκαιρία τους τώρα που το «τριφύλλι» περνάει δύσκολα…

Όσοι δηλώνουν «Παναθηναϊκοί», όμως, τι διάολο έχουν στο κεφάλι τους και χύνουν τόσο δηλητήριο; Τι διάολο συμπλέγματα μπορεί να κουβαλά κανείς για να στέκεται πάνω από ένα πληκτρολόγιο/κινητό/τάμπλετ κι ενώ το παιχνίδι είναι στο 75-76 με δευτερόλεπτα για τη λήξη, να είναι έτοιμος να περάσει… πριονοκορδέλα όποιον κάνει το λάθος ή να βρίσει χυδαία όλη την ομάδα; Την οποία υποτίθεται αγαπά; Τι διάολο έχουμε πάθει όλοι μας; Που πήγε το «στις χαρές και στις λύπες μαζί» με το οποίο μεγαλώσαμε; Έτσι είναι το «στις λύπες μαζί»;

Αλήθεια, αν είναι έτσι καλύτερα να είμαστε… χώρια στις λύπες. Όσοι στενοχωριούνται, νιώθουν την πίκρα και τον κόμπο στο στομάχι να ζυγίζουν έναν τόνο κι όσοι δεν κοιμήθηκαν το βράδυ της Πέμπτης, να μπορούν να βιώσουν τα δύσκολα για την αγάπη τους, τον Παναθηναϊκό, χωρίς να είναι αναγκασμένοι να διαβάζουν την μ@λ@κί@ του καθενός ή να την ακούν στα ραδιόφωνα. Μαθήματα δεν θα κάνουμε σε κανέναν, δεν θα βγάλουμε κανένα «Παναθηναϊκόμετρο», ούτε θα υποχρεώσουμε κανέναν να συμπλεύσει με τη δική μας φιλοσοφία για το πώς είναι η αγάπη για τον Παναθηναϊκό. Στις χαρές, πάντως και στα πανηγύρια είναι όλοι πρώτοι. Στις λύπες, που φαίνεται η μαγκιά, εξαφανίζονται οι πάντες και μένουν ελάχιστοι να αντιστέκονται στο τσουνάμι… κριτικής, ισοπέδωσης, εξευτελισμού και καρατόμησης των πάντων. Και να έχετε στον νου σας, πως η πραγματική αγάπη για κάτι στα δύσκολα φαίνεται. Στα εύκολα και στην χαρά, όλοι έχουν έναν καλό λόγο να πουν. Στα ζόρια, όμως, φαίνεται ποιος αγαπάει πραγματικά και ποιος ζήλευε τόσο καιρό τη χαρά σου. Τώρα λοιπόν, είναι ευκαιρία να μετρήσετε κι εσείς το πόσο και πόσοι ακολουθείτε το «Στις χαρές και τις λύπες μαζί»…

Αντί επιλόγου, το βίντεο που ακολουθεί, μήπως θυμηθείτε κάποιοι τι σημαίνει να είσαι Παναθηναϊκός…

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Δευτέρα, 24 Ιουλίου