ΜΕ ΧΙΟΝΙΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΦΟΡ…

Έτσι όπως διαμορφώθηκαν οι συνθήκες δυστυχώς δεν γινόταν να περάσει αυτός ο Παναθηναϊκός 

Με χιόνια και χωρίς φορ…

Για καμιά ομάδα δεν είναι εύκολο σκορ το 3-0 όταν είναι επιτακτικό να το πετύχεις. Συνήθως για να «ανοίξει» τόσο ένα παιχνίδι υπέρ της καλύτερης ομάδας, της ποιοτικότερης, πρέπει να μπει το πρώτο και μετά να ανοιχτεί το χειρότερο σύνολο, αφήνοντας χώρους. Στην προκειμένη περίπτωση, ήταν αδύνατο να το πράξει αυτό η Λαμία. Γιατί το… λεωφορείο θα έμενε παρκαρισμένο μπροστά στην εστία της, ακόμη και μετά το 1-0, ή μετά το 2-0 (αν έμπαινε και δεύτερο). Αυτό δεν συνέβη και ο Παναθηναϊκός δυστυχώς αποκλείστηκε. Σαφώς πικραθήκαμε αλλά εδώ που τα λέμε ήταν το αναμενόμενο.

Πρώτα και πάνω απ’ όλα επειδή οι συνθήκες διαμορφώθηκαν απ’ το πρώτο ματς. Εκεί που ο Αρετόπουλος επέτρεψε να γίνει το ματς σε συνθήκες μη ποδοσφαιρικές, υπήρξε αυτό το πλασματικό σκορ-ντροπή και κάπου εκεί τελείωσαν όλα. Επειδή είχες έναν διαιτητή με εμπάθεια (το λιγότερο) απέναντί σου, έναν αντίπαλο με… φάρδος κι εσύ να είσαι γεμάτος ατυχία. Ε, έγινε το κακό. Όσο για την σαχλαμάρα «μα και οι δύο στο χιόνι έπαιζαν», κούρασε πλέον. Πάντα αυτές οι συνθήκες ευνοούν τον χειρότερο. Μέχρι κι ο Μέσι θα δυσκολευόταν σε τέτοιο γήπεδο, οπότε μη λέμε μπούρδες. Ήθελα να γίνει το ματς ο Αρετόπουλος, έγινε, δεν μπήκαν τα δικά μας, τα έβαλαν οι άλλοι και τέλος.

Πέρα απ’ τον Αρετόπουλο που διαμόρφωσε τις συνθήκες για να προκριθεί η Λαμία (και φυσικά δεν θα έχει καμία συνέπεια) στο ματς της Λεωφόρου δεν γινόταν να πετύχεις τέτοιο σκορ χωρίς φορ. Συνολικά είναι αδιανόητο ακόμη και υπό αυτές τις συνθήκες, το γεγονός πως η ομάδα προχωρά και παρουσιάζει αυτή την εικόνα, χωρίς καν να έχει φορ. Ούτε έναν για δείγμα! Διότι κι ο Μολίνς δεν είναι φορ. Ποτέ δεν ήταν ο άνθρωπος. Πέρα απ’ την ποιότητά του. Το ίδιο ισχύει και για τον Άλτμαν. Οπότε ως φορ μένει μόνο ο μικρός, ο Πίσπας. Ε, πόσα να περιμένεις απ’ το παιδί; Επιπρόσθετα είναι ντροπή για τον Παναθηναϊκό να έχει μείνει μόνο με έναν νεαρό απ’ την ακαδημία για φορ. Μακάρι να λυθεί αυτό το πρόβλημα όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Απλά με έναν παίκτη που θα κάνει τα αυτονόητα για την θέση, τίποτα περισσότερο!

Τι χάθηκε για τον Παναθηναϊκό; Ένα κύπελλο. Ένα ακόμη κύπελλο. Ένας ακόμη τίτλος. Άλλη μια σεζόν χωρίς τίποτα στα χέρια. Το συνηθίσαμε πλέον. Το χειρότερο είναι όλα τα υπόλοιπα. Ποιες είναι οι συνθήκες, αν θα υπάρχεις για να προσπαθήσεις έστω την επόμενη σεζόν και φυσικά πότε θα είσαι ξανά σε θέση όχι να πάρεις, έστω να διεκδικήσεις έναν τίτλο. Διότι με τα τωρινά δεδομένα κι αν δεν υπάρξει κάποιος επενδυτής, η πρόκριση στους «8» του κυπέλλου απ’ την επόμενη σεζόν θα είναι… επιτυχία.

Μην φτάνουμε τόσο μακριά όμως. Βήμα βήμα. Υπάρχουν μπροστά πωλήσεις, αποχωρήσεις, εκδικάσεις προσφυγών, διακανονισμοί που πρέπει να γίνουν μέχρι τέλος Φλεβάρη και πάει λέγοντας. Απλά όπως και να το δει κανείς μια μέρα που σε αφήνει εκτός κυπέλλου η Λαμία και το θεωρείς φυσιολογικό, μια μέρα που φτάνεις κοντά στο να δώσεις δανεικό τον Μολέδο στον ΠΑΟΚ για να πάρεις χρήματα και κάνα έμψυχο αντάλλαγμα, ε δεν είναι δυνατόν να μην σε παίρνει από κάτω. Ας τα βλέπουν αυτά οι άνθρωποι που έφτασαν εδώ τον Παναθηναϊκό. Και σε αυτούς δεν είναι ούτε ο προπονητής ούτε οι παίκτες.

Υ.Γ. Μετά τους υπαλλήλους του Σπανού στον Ατρόμητο (που μιλούσαν για μπ……..α), μετά τον μικρό Σαββίδη που βρίζει παρέα με άσβερκους, μετά τον Χιμένεθ και το δάχτυλό του, ήρθε κάποιος Παπαδόπουλος που κάνει λαμπρή καριέρα στην Λαμία να βρίσει οπαδούς του Παναθηναϊκού και μάλιστα χυδαία. Ο κάθε τίποτα, ο κάθε συγγενής του πουθενά και ξάδερφος του δεν υπάρχω, δεν ξέρουμε τι θέλει να αποδείξει. Ούτε μας ενδιαφέρει. Απλά επειδή τα νεύρα όλων είναι στα όρια, ας προσέχουν όλοι μην γίνει καμιά ζημιά. Ρεαλιστικά να το βλέπουμε, όταν δεν θέλετε βία απ’ τον κόσμο να μην έχουμε βία και προκλήσεις απ’ τους πουθενάδες. Καλό θα ήταν να επέμβει κάνας εισαγγελέας, αλλά με σοβαρές ποινές. Όχι… χάδια.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τρίτη, 23 Ιανουαρίου