ΣΕ ΠΙΑΝΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ

Η νίκη ήρθε αλλά ο Παναθηναϊκός δεν δείχνει να έχει σφυγμό κι αυτό είναι το πιο ανησυχητικό!

Σε πιάνει η καρδιά σου

Το γεγονός πως ο Παναθηναϊκός έχει χάσει τον τίτλο είναι γνωστό εδώ και καιρό. Δεν φταίνε οι απώλειες με Λάρισα και Πλατανιά. Ούτε θα χάναμε κάτι αν δεν έβαζε το γκολ ο Λέτο προς το τέλος του αγώνα με την Κέρκυρα. Φυσικά δεν θα πανηγυρίσουμε την αύξηση της διαφοράς από ΑΕΚ και ΠΑΟΚ, θα ήταν ντροπιαστικό. Το μόνο που ενδιαφέρει στα ματς μέχρι το τέλος της σεζόν (στο πρωτάθλημα) είναι η νοοτροπία που δείχνει η ομάδα και η αγωνιστική της εικόνα. Να φανεί μια διαφορά προς το καλύτερο ρε παιδί μου. Να γουστάρουν που παίζουν στον Παναθηναϊκό, να χαμογελούν! Συγγνώμη κιόλας, αλλά όσο τα βλέπετε εσείς, άλλο τόσο τα βλέπουμε κι εμείς όλα αυτά. Οκ, ξέρουμε, το χιόνι είναι μια δικαιολογία σοβαρή. Αυτή την… τρέλα, όμως, δεν την είδαμε. Λες και κανείς δεν γουστάρει αυτό που κάνει!

Ο Παναθηναϊκός δείχνει να είναι μια ομάδα δίχως σφυγμό. Παίζει απλά για να παίξει, να περάσει η ώρα, να σφυρίξει ο διαιτητής να την βγάλουμε κι αυτή την υποχρέωση. Περιμένοντας παράλληλα να κάνει κάτι ο Μπεργκ για να πετύχουμε γκολ και να έχουμε πιθανότητες για νίκη. Αν δεν βάλει γκολ ο Σουηδός, θα φταίει αυτός γιατί έχει νεύρα, είναι ντεφορμέ και πάει λέγοντας. Αν το βάλει, όλα καλά μπορεί να νικήσουμε. Δεν είναι λογική αυτή. Και με την Κέρκυρα σώθηκες επειδή έπαιζε ο παίκτης που αρνείται να χάσει. Ο Λέτο. Οι υπόλοιποι μία απ’ τα ίδια. Όλη αυτή η διαδικασία, μάλιστα, φαίνεται περισσότερο απ’ την παρουσία του Κουρμπέλη. Επειδή το παιδί είναι ορεξάτο, ξεχωρίζει. Παρότι λίγο καιρό στην ομάδα, παρότι είναι νέος και θέλει χρόνο για να ενσωματωθεί στις απαιτήσεις μιας μεγάλης ομάδας. Αλλά αυτός το έχει καταλάβει, οι υπόλοιποι ακόμη το ψάχνουν…

Το πιο εκνευριστικό απ’ όλα είναι πως βλέπουμε ποδοσφαιριστές οι οποίοι έχουν γίνει χειρότεροι. Αντί να βελτιώνονται, χειροτερεύουν. Ο Χουλτ έχει καμιά σχέση με αυτό που βλέπαμε στην αρχή της σεζόν; Ο Μέστο θυμίζει σε τίποτα τον παίκτη που βλέπαμε πέρσι όταν ήρθε; Ο Λουντ στα τελευταία ματς όλο και χειρότερος, έτσι δεν είναι; Ο Βιγιαφάνιες; Ο Μπουμάλ που του δίνει ευκαιρίες ο Ουζουνίδης; Όλοι ρε παιδί μου, λες και δεν θέλουν, λες και δεν μπορούν, λες και ξέχασαν την μπάλα που ξέρουν. Να ήταν ένας, δύο ή τρεις παίκτες, να πεις φταίει το ντεφορμάρισμα. Αυτό το συνολικό είναι ανησυχητικό.

Με τον τρόπο αυτό ακυρώνεται και η «καραμέλα» των… μισθοφόρων και αδιάφορων. Διότι οι δανεικοί ή αυτοί που γκρινιάζουν επειδή καθυστέρησε μια δόση στο συμβόλαιο, είναι εκτός αυτή την εποχή για διάφορους λόγους. Κι όμως ο Παναθηναϊκός δείχνει χειρότερος αγωνιστικά.

Το πιο κουραστικό πλέον, δεν είναι η εικόνα που δείχνει η ομάδα. Είναι αυτό που σου περνάει ως συμπέρασμα για το μέλλον. Πάλι θες να «χτίσεις» απ’ την αρχή. Σε επίπεδο ρόστερ για παράδειγμα. Θες τερματοφύλακα οπωσδήποτε. Θες δεξί μπακ γιατί ο Μέστο απλά δεν… Θες αριστερό μπακ, γιατί όσο περνά ο καιρός ο Χουλτ δεν σου δείχνει πως μπορείς να βασιστείς πάνω του για όλη την σεζόν. Θες κεντρικό χαφ… βαρβάτο. Έναν παικταρά που θα πάρει την φανέλα σπίτι του και θα είναι μαζί με τους Ζέκα, Λουντ, Κουρμπέλη, οι παίκτες για τις δύο θέσεις των αμυντικών χαφ. Θες δημιουργό για πίσω απ’ τον Μπεργκ. Θες τουλάχιστον έναν ακραίο που θα είναι καλός στο ένας με έναν, θα μπορεί να ανοίξει άμυνες και να απειλήσει είτε δημιουργικά είτε εκτελεστικά. Θες και φορ για να δίνει… ανάσες και βοήθειες στον Μπεργκ. Όλα αυτά για αρχή. Κοινώς θες και πάλι μια νέα ομάδα. Όχι τώρα, αλλά από τώρα μέχρι και το καλοκαίρι πρέπει όλα αυτά να τα κάνεις.

Ο Ουζουνίδης στον πάγκο και ο Λυμπερόπουλος απ’ τον ρόλο του τεχνικού διευθυντή πρέπει να τα «τρέξουν» όλα αυτά. Εύκολο δεν θα είναι, ειδικά απ’ τη στιγμή που οικονομικά η ομάδα θα κάνει προς τα πίσω, θα δίνει λιγότερα χρήματα και πάει λέγοντας. Άρα οι συνθήκες για να φτιάξεις την ομάδα όπως την θες, θα είναι δύσκολες το λιγότερο. Όλα αυτά δεν σου δίνουν το δικαίωμα για να ελπίζεις. Δεν σου δίνει το δικαίωμα να περιμένεις πως θα χαμογελάσεις στο άμεσο μέλλον. Λυμπερόπουλος και Ουζουνίδης εννοείται πως είναι οι τελευταίοι που φταίνε. Για την ακρίβεια δεν φταίνε καθόλου αυτή τη στιγμή. Ίσα ίσα που είναι κρίμα και για τους δύο, επειδή θα έχουν τα λιγότερα εχέγγυα συγκριτικά με τους προκατόχους τους. Ναι η πρώτη σεζόν των Νταμπίζα-Αναστασίου ήταν εξίσου και περισσότερο δύσκολη, με την διαφορά όμως πως ο κόσμος είχε υπομονή και στήριξη παρά τα… χαστούκια στην αρχή. Τώρα αυτά δεν υπάρχουν.

 

 

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου