ΜΠΗΚΕ ΣΕ ΑΛΛΗ ΕΠΟΧΗ

Τα νέα δεδομένα στον Παναθηναϊκό που αναγκάζουν τους πάντες να αλλάξουν συνήθειες!

Μπήκε σε άλλη εποχή

Νέα χρονιά, νέες φιλοδοξίες αλλά για τώρα, ελάχιστα όνειρα. Αυτό είναι ο Παναθηναϊκός στα μάτια του κόσμου του τουλάχιστον. Οι «πράσινοι» μπήκαν στην μεταγραφική περίοδο και είναι σαφές πως όλοι περιμένουν να δουν τις κινήσεις τους. Όχι καθαρά τις μεταγραφικές τους κινήσεις, αλλά την φιλοσοφία που θα δείξουν. Βλέπετε η παρουσία όλων αυτών των νέων προσώπων (ειδικά του Λυμπερόπουλου και του Ουζουνίδη) δημιουργεί προσδοκίες, αλλά και απαιτήσεις για να πάψει αυτό το… μισθοφορικό πράγμα που έβλεπαν όλοι μέχρι τώρα. Αυτό το… στυλ Ιμπάρμπο που κάνει τους πάντες να σιχτιρίζουν.

Το αγωνιστικό μέρος με τις αναμετρήσεις πρωταθλήματος, περνά σε δεύτερη μοίρα. Επειδή δεν έχει ο κόσμος την ελπίδα πως κάτι θα γίνει για να επιστρέψει η ομάδα στην διεκδίκηση του τίτλου. Οπότε οι κινήσεις για την ενίσχυση της ομάδας, είναι το μοναδικό ενδιαφέρον. Πρώτα απ’ όλα λόγω φιλοσοφίας. Μέσω των κινήσεων που θα γίνουν (μαζί με αυτή του Κουρμπέλη) θα φανεί η πορεία του Παναθηναϊκού μέσα στο επόμενο διάστημα. Θα φανεί η… ταυτότητα της ομάδας αν θέλετε, καθώς αυτή αρχίζει να διαμορφώνεται απ’ την διαμόρφωση του ρόστερ. Αυτό που περιμένουν οι περισσότεροι είναι η φιλοδοξία. Προκειμένου να ξαναδούν στους παίκτες… μάτια που γυαλίζουν. Να δουν το πάθος και την θέληση που στερήθηκε αυτή η ομάδα. Να δουν «τρέλα» στο χορτάρι. Για κάποιο λόγο η παρουσία των ανθρώπων που υπάρχουν τώρα στην ομάδα, μας κάνουν να έχουμε την σιγουριά πως τέτοιοι παίκτες θα έρθουν. Όχι μόνο τώρα αλλά και στο μέλλον. Το αν θα πετύχουν ή όχι είναι άλλο θέμα. Αλλά δείχνει η όλη διαδικασία μια φιλοδοφία που δίχως άλλο την χρειάζεται η ομάδα. Χρειάζεται να έχει ποδοσφαιριστές που δεν θα βλέπουν το «τριφύλλι» είτε ως… σκαλοπάτι, είτε ως έναν καλό προορισμό λίγο πριν τελειώσουμε την καριέρα μας. Πρώτο και βασικό συναίσθημα όλων, πρέπει να είναι η κ…..α του «παίζω στον Παναθηναϊκό, θα σκιστώ!».

Επίσης, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να ενεργοποιηθεί επιτέλους το τμήμα σκάουτινγκ. Οι άνθρωποι που υπάρχουν (Χένρικσεν, Νίλσον, Ρότσα και όσοι άλλοι είναι τέλος πάντων) δεν φταίνε σε κάτι. Απλά δεν τους επέτρεπε κανείς να είναι ενεργοί. Ο Στραματσόνι τα είχε πάρει όλα πάνω του, οπότε οι υπόλοιποι ήταν κάτι σαν… μπιμπελό. Αυτό αλλάζει και αλλάζει άμεσα. Διότι ο Λυμπερόπουλος και ο Ουζουνίδης ζήτησαν και περίμεναν απ’ τα «μάτια» της ομάδας ανά τον κόσμο, να προτείνουν παίκτες που έχουν τα στοιχεία που αναζητά η ομάδα. Συν την εγχώρια αγορά, απ’ την οποία ουσιαστικά έχουν διαρρεύσει και τα όποια ονόματα μέχρι τώρα. Στοιχείο επίσης σημαντικό, καθώς όσο κι αν δεν μας αρέσει, είναι σημαντικό να μαθαίνουμε τελευταία στιγμή το ποιον παίκτη θα πάρει η ομάδα. Επί Στραματσόνι τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά.

Προσοχή, δεν τα λέμε όλα αυτά για να… σταυρώσουμε τον Ιταλό. Αυτός πέρασε, άλλωστε, δεν έχει νόημα να τον κράζουμε. Απλά συγκριτικά με τις συνήθειες που είχε ο Παναθηναϊκός ως οργανισμός με την προηγούμενη κατάσταση στην τεχνική της ηγεσία (και όχι μόνο μια και είχε αυξημένες αρμοδιότητες ο Στραματσόνι), τώρα με Λυμπερόπουλο και Ουζουνίδη φαίνεται πως αλλάζουν όλα. Με την ομάδα να έχει μπει ήδη σε νέα εποχή. Η οποία μοιάζει λίγο πιο ποδοσφαιρική, λίγο πιο «κοιτάω μπροστά». Αλλά τα πάντα θα κριθούν στο τέλος απ’ το αποτέλεσμα. Στο τέλος της συγκεκριμένης στρατηγικής εννοούμε, για την οποία δεν υπάρχει ούτε υπομονή, ούτε πίστωση χρόνου απ’ τον κόσμο. Επειδή ο κόσμος τόσα χρόνια κουράστηκε και εξοργίστηκε, στοιχείο για το οποίο δεν φταίνε οι τωρινοί άνθρωποι που «τρέχουν» την ομάδα, αλλά θα πρέπει να μάθουν να ζουν με αυτό.  

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου