ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ ΟΜΑΔΕΣ…

Τα ίδια και τα ίδια για έναν Παναθηναϊκό που λες και δεν θέλει να λύσει τα προβλήματά του.

Έτσι δεν φτιάχνεις ομάδες…

Αν κοιτάξουμε το ματς με την Λάρισα, θα είναι σα να χάνουμε το δάσος για να χαζέψουμε το δέντρο. Ένα ματς που δεν έπαιξες, δεν νίκησες, δεν είχες τίποτα απ’ αυτά που έπρεπε να έχεις για να επικρατήσεις. Συγχρόνως είχες κι έναν διαιτητή που σε σφύριξε όπως δεν θα σφυρίξει ποτέ κάποια άλλη μεγάλη ομάδα. Το ξύλο δεν έφερε κάρτες για την ΑΕΛ, το χαστούκι του Ναζλίδη δεν ήταν κόκκινη και η ζωή συνεχίζεται. Πλέον, όμως, περιμένουμε απ’ την δική μας ομάδα να αρχίσει να διορθώσει τα κακώς κείμενα. Περιμένουμε να διορθώσουμε αυτά που χρειάζεται, μπας και ποτέ έχουμε την ευκαιρία να χαμογελάσουμε έστω για τρία ματς σερί!

Ο Μαρίνος Ουζουνίδης ήταν μία κίνηση που έλυσε το ένα πρόβλημα. Μια κίνηση, βέβαια, που έγινε λόγω της πίεσης και όχι λόγω της θέλησης. Μια κίνηση που έγινε επειδή δεν πήγαινε άλλο και τα χειρότερα ήταν μπροστά. Ο 48χρονος τεχνικός απ’ την πρώτη μέρα κιόλας κατάλαβε ποια είναι τα προβλήματα. Ακόμη και οι δηλώσεις του που «φωτογραφίζουν» παίκτες, είναι ενδεικτικές της κατάστασης. Και ήταν σαφώς προς την σωστή κατεύθυνση, διότι παραέμειναν… άβρεχτοι οι παίκτες.

Αλλά και πάλι, που θα οδηγηθεί ο Παναθηναϊκός; Θα πάει σε πολλές μεταγραφές τον Γενάρη. Και μετά θα γίνει ομάδα; Όχι. Μετά θα σώσει την κατάσταση; Όχι. Σε επίπεδο διοίκησης ακόμη περιμένουμε να γίνει κάτι. Περιμένουμε απ’ το ματς με τον Ολυμπιακό και μετά. Περιμένουμε και περιμένουμε… Μάταια. Λες και μιλάμε για την γραφειοκρατία της πολιτείας ένα πράγμα. Είναι δυνατόν τέτοια καθυστέρηση, είναι δυνατόν τόσο αργές αντιδράσεις σε όλα;

Θα φύγουν παίκτες λοιπόν. Τους οποίους θα πληρώσεις. Δεν θα σου φύγουν έτσι. Το χειρότερο, όμως, είναι το γιατί δεν κατάφερες ποτέ να πείσεις αυτούς τους παίκτες να σε βοηθήσουν. Δεν τους έπεισες πως πρέπει να παίξουν για σένα, για την φανέλα σου, τον κόσμο σου, την ιστορία σου. Ξερά επαγγελματίες τους έχεις όλους, δεν τους «δένεις» με την ομάδα, δεν τους κάνεις να γουστάρουν που είναι στον Παναθηναϊκό. Αυτό είναι πρόβλημα του οργανισμού που λέγεται Παναθηναϊκός. Δεν σε φτιάχνει πλέον, γι’ αυτό δεν «έφτιαξε» και τους παίκτες για να σκιστούν.

Απ’ την άλλη, λάιτ αντιδράσεις σε όλα, λες και είσαι ένα αδύναμο πλασματάκι. Λες και δεν έχεις δύναμη να αντιδράσεις με νεύρο. Κι όταν λέμε να αντιδράς με νεύρο δεν εννοούμε τραμπουκισμούς και βία. Εννοούμε να αισθάνονται οι πάντες πως δεν θα τα βγάλουν πέρα μαζί σου. Εδώ βγαίνει ο Κούγιας και μιλάει έτσι για σένα και για τον Μπεργκ κι εσύ… θα απαντήσεις νομικά. Οκ ρε παιδιά. Έγινε. Του… κάναμε τα μούτρα κρέας.

Περιμένουμε και τον τεχνικό διευθυντή τώρα. Περιμένουμε και την ενίσχυση στο οργανόγραμμα της ΠΑΕ. Περιμένουμε τον τιμ μάνατζερ ή τον υπεύθυνο ακαδημιών. Ακόμη κι εκεί δείχνεις να μην ξέρεις τι ψάχνεις. Μιλάς με κάποιον, χωρίς να ξέρεις για πού τον θες. Όλα αυτά είναι ενδείξεις αδυναμίας και απόλυτου μπάχαλου. Ακόμη και να έχεις αμφιβολίες, καλό είναι να μην το δείχνεις προς τα έξω.

Τέλος, καλό θα είναι να τελειώσει επιτέλους αυτό το πράγμα με τον Ζέκα. Όσο άσχημο κι αν ακούγεται, ο Πορτογάλος δεν μπορεί να σηκώσει το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Δεν ξέρουμε καμία ομάδα στον πλανήτη που ο αρχηγός να παίρνει περισσότερες κάρτες (και αποβολές φυσικά) από κάθε άλλο παίκτη. Δεν εμπνέει, εκνευρίζει ακόμη και τους συμπαίκτες του βάζοντάς τους στη λογική των ασταμάτητων διαμαρτυριών. Ε, ας του πάρουν το περιβραχιόνιο δεν είναι κακό.

Είναι πάρα πολλά τα προβλήματα, για να μπούμε έστω στη λογική να ασχοληθούμε με το πόσο άσχημα έπαιξες στην Λάρισα. Για να ασχοληθούμε με τη διαφορά που αυξήθηκε απ’ τον ΟΣΦΠ και το γεγονός πως πλέον έχεις… παρέα στην 2η θέση. Όσα και να πούμε δεν έχουν νόημα πλέον. Είναι απλά ο τονισμός των προβλημάτων, αλλά χωρίς να λέει κανείς το ποια είναι η λύση. Αλλά οι λύσεις είναι εύκολες μερικές φορές. Και προέρχονται μέσα απ’ τον ίδιο τον Παναθηναϊκό. Γιατί σε επίπεδο λειτουργίας, οργανογράμματος, αγωνιστικής φιλοσοφίας, οι «πράσινοι» έχουν αμέτρητες επιτυχημένες χρονιές. Απλά κοπιάρετε αυτές ρε παιδιά. Δεν είναι κακό να αντιγράφεις. Το κακό είναι να εθελοτυφλείς. Κι όσο ο Παναθηναϊκός αλλάζει τα ήθη του, αλλάζει τα δεδομένα του, αλλάζει το ίδιο του το είναι, απλά θα… τρώει τις σάρκες του. Έχοντας συγχρόνως λίγους που πραγματικά καταλαβαίνουν τι γίνεται, αλλά δεν θα είναι αρκετοί για να τα αλλάξουν όλα μόνα τους. Όπως τώρα ο Ουζουνίδης για παράδειγμα. Μην μιζεριάζουμε όμως, έρχονται αλλαγές. Να τις δούμε. Επειδή πολλές φορές ακόμη κι από… σπόντα, βρίσκεις τα ιδανικά «υλικά» για αυτό που θες.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ
ΕΚΤΥΠΩΣΗ

ΕΞΕΔΡΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου